બહિનશ્રીકે વચનામૃત

યહ જો બાહ્ય લોક હૈ ઉસસે ચૈતન્યલોક પૃથક્ હી હૈ . બાહ્યમેં લોગ દેખતે હૈં કિ ‘ઇન્હોંને ઐસા કિયા, ઐસા કિયા’, પરન્તુ અંતરમેં જ્ઞાની કહાઁ રહતે હૈં, ક્યા કરતે હૈં, વહ તો જ્ઞાની સ્વયં હી જાનતે હૈં . બાહરસે દેખનેવાલે મનુષ્યોંકો જ્ઞાની બાહ્યમેં કુછ ક્રિયાએઁ કરતે યા વિકલ્પોંમેં પડતે દિખાઈ દેતે હૈં, પરન્તુ અંતરમેં તો વે કહીં ચૈતન્યલોકકી ગહરાઈમેં વિચરતે હૈં ..૨૮૨..

દ્રવ્ય તો અનંત શક્તિ કા સ્વામી હૈ, મહાન હૈ, પ્રભુ હૈ . ઉસકે સામને સાધકકી પર્યાય અપની પામરતા સ્વીકાર કરતી હૈ . સાધકકો દ્રવ્ય-પર્યાયમેં પ્રભુતા ઔર પામરતાકા ઐસા વિવેક વર્તતા હૈ ..૨૮૩..

સાધક દશા તો અધૂરી હૈ . સાધકકો જબ તક પૂર્ણ વીતરાગતા ન હો, ઔર ચૈતન્ય આનન્દધામમેં પૂર્ણરૂપસે સદાકે લિયે વિરાજમાન ન હો જાય, તબ તક પુરુષાર્થકી ધારા તો ઉગ્ર હી હોતી જાતી હૈ . કેવલજ્ઞાન હોને પર એક સમયકા ઉપયોગ હોતા હૈ