૧૧૮ ]
કિયા . રુચનેમેં તો એક આત્મા હી રુચે ઐસા જીવન બના લેના ચાહિએ ..૩૦૦..
જીવ રાગ ઔર જ્ઞાનકી એકતામેં ઉલઝ ગયા હૈ . નિજ અસ્તિત્વકો પકડે તો ઉલઝન નિકલ જાયે . ‘મૈં જ્ઞાયક હૂઁ’ ઐસા અસ્તિત્વ લક્ષમેં આના ચાહિયે . ‘જ્ઞાયકકે અતિરિક્ત અન્ય સબ પર હૈ’ ઐસા ઉસમેં આ જાતા હૈ ..૩૦૧..
જ્ઞાનીકો સંસારકા કુછ નહીં ચાહિયે; વે સંસારસે ભયભીત હૈં . વે સંસારસે વિમુખ હોકર મોક્ષકે માર્ગ પર ચલ રહે હૈં . સ્વભાવમેં સુભટ હૈં, અંતરસે નિર્ભય હૈં, કિસીસે ડરતે નહીં હૈં . કિસી ઉપસર્ગકા ભય નહીં હૈ . મુઝમેં કિસીકા પ્રવેશ નહીં હૈ — ઐસે નિર્ભય હૈં . વિભાવકો તો કાલે નાગકી ભાઁતિ છોડ દિયા હૈ ..૩૦૨..
સમ્યગ્દ્રષ્ટિકો અખણ્ડ તત્ત્વકા આશ્રય હૈ, અખણ્ડ પરસે દ્રષ્ટિ છૂટ જાયે તો સાધકપના હી ન રહે . દ્રષ્ટિ