બહિનશ્રીકે વચનામૃત

પર એવં વિભાવરૂપ માન લિયા હૈ, પરન્તુ જીવકા મૂલ સ્વરૂપ બતલાનેવાલી ગુરુકી વાણી સુનને પર વહ જાગ ઉઠતા હૈ — ‘મૈં તો જ્ઞાયક હૂઁ’ ઐસા સમઝ જાતા હૈ ઔર જ્ઞાયકરૂપ પરિણમિત હો જાતા હૈ ..૩૦૯..

ચૈતન્યલોક અદ્ભુત હૈ . ઉસમેં ઋદ્ધિકી ન્યૂનતા નહીં હૈ . રમણીયતાસે ભરે હુએ ઇસ ચૈતન્યલોકમેંસે બાહર આના નહીં સુહાતા . જ્ઞાનકી ઐસી શક્તિ હૈ કિ જીવ એક હી સમયમેં ઇસ નિજ ઋદ્ધિકો તથા અન્ય સબકો જાન લે . વહ અપને ક્ષેત્રમેં નિવાસ કરતા હુઆ જાનતા હૈ; શ્રમ પડે બિના, ખેદ હુએ બિના જાનતા હૈ . અંતરમેં રહકર સબ જાન લેતા હૈ, બાહર ઝાઁકને નહીં જાના પડતા ..૩૧૦..

વસ્તુ તો અનાદિ-અનંત હૈ . જો પલટતા નહીં હૈ — બદલતા નહીં હૈ ઉસ પર દ્રષ્ટિ કરે, ઉસકા ધ્યાન કરે, વહ અપની વિભૂતિકા અનુભવ કરતા હૈ .