બહિનશ્રીકે વચનામૃત
૧૨૭
જ્ઞાની જીવ દાહસે અર્થાત્ રાગસે દૂર ભાગતા હૈ એવં શીતલતાકી ઓર ઢલતા હૈ ..૩૨૩..
✽
જૈસે એક રત્નકા પર્વત હો ઔર એક રત્નકા કણ હો વહાઁ કણ તો નમૂનેરૂપ હૈ, પર્વતકા પ્રકાશ ઔર ઉસકા મૂલ્ય અત્યધિક હોતા હૈ; ઉસી પ્રકાર કેવલજ્ઞાનકી મહિમા શ્રુતજ્ઞાનકી અપેક્ષા અત્યધિક હૈ . એક સમયમેં સર્વ દ્રવ્ય-ક્ષેત્ર-કાલ-ભાવકો સમ્પૂર્ણરૂપસે જાનનેવાલે કેવલજ્ઞાનમેં ઔર અલ્પ સામર્થ્યવાલે શ્રુતજ્ઞાનમેં — ભલે હી વહ અંતર્મુહૂર્તમેં સર્વ શ્રુત ફે રનેવાલે શ્રુતકેવલીકા શ્રુતજ્ઞાન હો તથાપિ — બહુત બડા અંતર હૈ . જહાઁ જ્ઞાન અનંત કિરણોંસે પ્રકાશિત હો ઉઠા, જહાઁ ચૈતન્યકી ચમત્કારિક ઋદ્ધિ પૂર્ણ પ્રગટ હો ગઈ — ઐસે પૂર્ણ ક્ષાયિક જ્ઞાનમેં ઔર ખણ્ડાત્મક ક્ષાયોપશમિક જ્ઞાનમેં અનન્તગુના અંતર હૈ ..૩૨૪..
✽
જ્ઞાનીકો સ્વાનુભૂતિકે સમય યા ઉપયોગ બાહર આયે તબ દ્રષ્ટિ તો સદા અંતસ્તલ પર હી લગી રહતી