૧૩૬

દ્રવ્યસામાન્યકા હી — ધ્રુવ તત્ત્વકા હી હોતા હૈ . જ્ઞાયકકા — ‘ધ્રુવ’કા જોર એક ક્ષણ ભી નહીં હટતા . દ્રષ્ટિ જ્ઞાયકકે સિવા કિસીકો સ્વીકાર નહીં કરતી — ધ્રુવકે સિવા કિસી પર ધ્યાન નહીં દેતી; અશુદ્ધ પર્યાય પર નહીં, શુદ્ધ પર્યાય પર નહીં, ગુણભેદ પર નહીં . યદ્યપિ સાથ વર્તતા હુઆ જ્ઞાન સબકા વિવેક કરતા હૈ, તથાપિ દ્રષ્ટિકા વિષય તો સદા એક ધ્રુવ જ્ઞાયક હી હૈ, વહ કભી છૂટતા નહીં હૈ .

પૂજ્ય ગુરુદેવકા ઐસા હી ઉપદેશ હૈ, શાસ્ત્ર ભી ઐસા હી કહતે હૈં, વસ્તુસ્થિતિ ભી ઐસી હી હૈ ..૩૪૪..

મોક્ષમાર્ગકા સ્વરૂપ સંક્ષેપમેં કહેં તો ‘અંતરમેં જ્ઞાયક આત્માકો સાધ’ . યહ થોડેમેં બહુત કહા જા ચુકા . વિસ્તાર કિયા જાય તો અનંત રહસ્ય નિકલે, ક્યોંકિ વસ્તુમેં અનંત ભાવ ભરે હૈં . સર્વાર્થસિદ્ધિકે દેવ તેતીસ-તેતીસ સાગરોપમ જિતને કાલ તક ધર્મચર્ચા, જિનેન્દ્રસ્તુતિ ઇત્યાદિ કરતે રહતે હૈં . ઉસ સબકા સંક્ષેપ યહ હૈ કિ — ‘શુભાશુભ ભાવોંસે ન્યારા એક જ્ઞાયકકા આશ્રય કરના, જ્ઞાયકરૂપ પરિણતિ કરની’ ..૩૪૫..