જો પૂરા નિર્મલ હૈ, પરિપૂર્ણ હૈ, પરમ નિરપેક્ષ હૈ, ધ્રુવ હૈ ઔર ત્રૈકાલિક-પરિપૂર્ણ-સામર્થ્યમય હૈ — ઐસે અભેદ એક પરમપારિણામિકભાવકા હી — પારમાર્થિક અસલી વસ્તુકા હી — આશ્રય કરને યોગ્ય હૈ, ઉસીકી શરણ લેને યોગ્ય હૈ . ઉસીસે સમ્યગ્દર્શનસે લેકર મોક્ષ તકકી સર્વ દશાએઁ પ્રાપ્ત હોતી હૈં .

આત્મામેં સહજભાવસે વિદ્યમાન જ્ઞાન, દર્શન, ચારિત્ર, આનન્દ ઇત્યાદિ અનન્ત ગુણ ભી યદ્યપિ પારિણામિકભાવરૂપ હી હૈં તથાપિ વે ચેતનદ્રવ્યકે એક- એક અંશરૂપ હોનેકે કારણ ઉનકા ભેદરૂપસે અવલમ્બન લેને પર સાધકકો નિર્મલતા પરિણમિત નહીં હોતી .

ઇસલિયે પરમપારિણામિકભાવરૂપ અનન્તગુણ- સ્વરૂપ અભેદ એક ચેતનદ્રવ્યકા હી – અખણ્ડ પરમાત્મ- દ્રવ્યકા હી — આશ્રય કરના, વહીં દ્રષ્ટિ દેના, ઉસીકી શરણ લેના, ઉસીકા ધ્યાન કરના, કિ જિસસે અનંત નિર્મલ પર્યાયેં સ્વયં ખિલ ઉઠેં .

ઇસલિયે દ્રવ્યદ્રષ્ટિ કરકે અખણ્ડ એક જ્ઞાયકરૂપ વસ્તુકો લક્ષમેં લેકર ઉસકા અવલમ્બન કરો . વહી, વસ્તુકે અખણ્ડ એક પરમપારિણામિકભાવકા આશ્રય