૧૬૪

યુક્તિ -ન્યાય જાને, અનેક વિચાર કિયે, પરન્તુ જાનનેવાલેકો નહીં જાના, જ્ઞાનકી અસલી ભૂમિ દ્રષ્ટિગોચર નહીં હુઈ, તો વહ સબ જાનનેકા ફલ ક્યા ? શાસ્ત્રાભ્યાસાદિકા પ્રયોજન તો જ્ઞાનસ્વરૂપ આત્માકો જાનના હૈ ..૩૮૧..

આત્મા ઉત્પાદ-વ્યય-ધ્રૌવ્યસ્વરૂપ હૈ; વહ નિત્ય રહકર પલટતા હૈ . ઉસકા નિત્યસ્થાયી સ્વરૂપ રીતા નહીં, પૂર્ણ ભરા હુઆ હૈ . ઉસમેં અનંત ગુણરત્નોંકે કમરે ભરે હૈં . ઉસ અદ્ભુત ઋદ્ધિયુક્ત નિત્ય સ્વરૂપ પર દ્રષ્ટિ દે તો તુઝે સંતોષ હોગા કિ ‘મૈં તો સદા કૃતકૃત્ય હૂઁ’ . ઉસમેં સ્થિર હોનેસે તૂ પર્યાયમેં કૃતકૃત્ય હો જાયગા ..૩૮૨..

જ્ઞાયકસ્વભાવ આત્માકા નિર્ણય કરકે, મતિ- શ્રુતજ્ઞાનકા ઉપયોગ જો બાહ્યમેં જાતા હૈ ઉસે અંતરમેં સમેટ લેના, બાહર જાતે હુએ ઉપયોગકો જ્ઞાયકકે અવલમ્બન દ્વારા બારમ્બાર અંતરમેં સ્થિર કરતે રહના, વહી શિવપુરી પહુઁચનેકા રાજમાર્ગ હૈ . જ્ઞાયક