૧૬૮

તો મુનિરાજકે આત્મામેં આત્મજ્ઞાનકા ઉજાલા ફૈ લ રહા હૈ . બાહરસે દેખને પર ભલે હી મુનિરાજ સૂર્યકે પ્રખર તાપમેં ધ્યાન કરતે હો, પરન્તુ અંતરમેં વે સંયમરૂપી કલ્પવૃક્ષકી શીતલ છાયામેં વિરાજમાન હૈં . ઉપસર્ગકા પ્રસંગ આયે તબ મુનિરાજકો ઐસા લગતા હૈ કિ — ‘અપની સ્વરૂપસ્થિરતાકે પ્રયોગકા મુઝે અવસર મિલા હૈ ઇસલિયે ઉપસર્ગ મેરા મિત્ર હૈ’ . અંતરંગ મુનિદશા અદ્ભુત હૈ; વહાઁ દેહમેં ભી ઉપશમરસકે ઢાલે ઢલ ગયે હોતે હૈં ..૩૮૮..

જિસકો દ્રવ્યદ્રષ્ટિ યથાર્થ પ્રગટ હોતી હૈ ઉસે દ્રષ્ટિકે જોરમેં અકેલા જ્ઞાયક હી — ચૈતન્ય હી ભાસતા હૈ, શરીરાદિ કુછ ભાસિત નહીં હોતા . ભેદજ્ઞાનકી પરિણતિ ઐસી દ્રઢ હો જાતી હૈ કિ સ્વપ્નમેં ભી આત્મા શરીરસે ભિન્ન ભાસતા હૈ . દિનકો જાગૃત દશામેં તો જ્ઞાયક નિરાલા રહતા હૈ પરન્તુ રાતકો નીંદમેં ભી આત્મા નિરાલા હી રહતા હૈ . નિરાલા તો હૈ હી પરન્તુ પ્રગટ નિરાલા હો જાતા હૈ .

ઉસકો ભૂમિકાનુસાર બાહ્ય વર્તન હોતા હૈ પરન્તુ