૧૭૦

ભાવના મુનિરાજકો વર્તતી હૈ . આત્માકે આશ્રયસે એકાગ્રતા કરતે-કરતે વે કેવલજ્ઞાનકે સમીપ જા રહે હૈં . પ્રચુર શાન્તિકા વેદન હોતા હૈ . કષાય બહુત મન્દ હો ગયે હૈં . કદાચિત્ કુછ ઋદ્ધિયાઁ — ચમત્કાર ભી પ્રગટ હોતે જાતે હૈં; પરન્તુ ઉનકા ઉનકે પ્રતિ દુર્લક્ષ હૈ . ‘હમેં યે ચમત્કાર નહીં ચાહિયે . હમેં તો પૂર્ણ ચૈતન્યચમત્કાર ચાહિયે . ઉસકે સાધનરૂપ, ઐસા ધ્યાન — ઐસી નિર્વિકલ્પતા — ઐસી સમાધિ ચાહિયે કિ જિસકે પરિણામસે અસંખ્ય પ્રદેશોંમેં પ્રત્યેક ગુણ ઉસકી પરિપૂર્ણ પર્યાયસે પ્રગટ હો, ચૈતન્યકા પૂર્ણ વિલાસ પ્રગટ હો .’ ઇસ ભાવનાકો મુનિરાજ આત્મામેં અત્યન્ત લીનતા દ્વારા સફલ કરતે હૈં ..૩૯૦..

અજ્ઞાનીને અનાદિ કાલસે અનંત જ્ઞાન-આનન્દાદિ સમૃદ્ધિસે ભરે હુએ નિજ ચૈતન્યમહલકો તાલે લગા દિયે હૈં ઔર સ્વયં બાહર ભટકતા રહતા હૈ . જ્ઞાન બાહરસે ઢૂઁઢતા હૈ, આનન્દ બાહરસે ઢૂઁઢતા હૈ, સબ કુછ બાહરસે ઢૂઁઢતા હૈ . સ્વયં ભગવાન હોને પર ભી ભીખ માઁગતા રહતા હૈ .