૧૭૮
હૈ . ધન્ય મુનિદશા ! ૪૦૩..
પરસે ભિન્ન જ્ઞાયકસ્વભાવકા નિર્ણય કરકે, બારમ્બાર ભેદજ્ઞાનકા અભ્યાસ કરતે-કરતે મતિશ્રુતકે વિકલ્પ ટૂટ જાતે હૈં, ઉપયોગ ગહરાઈમેં ચલા જાતા હૈ ઔર ભોંયરેમેં ભગવાનકે દર્શન પ્રાપ્ત હોં તદનુસાર ગહરાઈમેં આત્મભગવાન દર્શન દેતે હૈં . ઇસ પ્રકાર સ્વાનુભૂતિકી કલા હાથમેં આને પર, કિસ પ્રકાર પૂર્ણતા પ્રાપ્ત હો વહ સબ કલા હાથમેં આ જાતી હૈ, કેવલજ્ઞાનકે સાથ કેલિ પ્રારમ્ભ હોતી હૈ ..૪૦૪..
અજ્ઞાની જીવ ઐસે ભાવસે વૈરાગ્ય કરતા હૈ કિ — ‘યહ સબ ક્ષણિક હૈ, સાંસારિક ઉપાધિ દુઃખરૂપ હૈ’, પરન્તુ ઉસે ‘મેરા આત્મા હી આનન્દસ્વરૂપ હૈ’ ઐસે અનુભવપૂર્વક સહજ વૈરાગ્ય નહીં હોનેકે કારણ સહજ શાન્તિ પરિણમિત નહીં હોતી . વહ ઘોર તપ કરતા હૈ, પરન્તુ કષાયકે સાથ એકત્વબુદ્ધિ નહીં ટૂટી હોનેસે આત્મપ્રતપન પ્રગટ નહીં હોતા ..૪૦૫..