൧൪൮
പഹിചാനേ, തൂ തോ സദാ ഐസാ ഹീ രഹനേവാലാ ഹൈ . മുനികേ ഏവം സമ്യഗ്ദ്രഷ്ടികേ ഹൃദയകമലകേ സിംഹാസനമേം യഹ സഹജ- തത്ത്വ നിരംതര വിരാജമാന ഹൈ ..൩൫൯..
സമ്യഗ്ദ്രഷ്ടികോ പുരുഷാര്ഥസേ രഹിത കോഈ കാല നഹീം ഹൈ . പുരുഷാര്ഥ കരകേ ഭേദജ്ഞാന പ്രഗട കിയാ തബസേ പുരുഷാര്ഥകീ ധാരാ ചലതീ ഹീ ഹൈ . സമ്യഗ്ദ്രഷ്ടികാ യഹ പുരുഷാര്ഥ സഹജ ഹൈ, ഹഠപൂര്വക നഹീം ഹൈ . ദ്രഷ്ടി പ്രഗട ഹോനേകേ ബാദ വഹ ഏക ഓര പഡീ ഹോ ഐസാ നഹീം ഹൈ . ജൈസേ അഗ്നി ഢ കീ പഡീ ഹോ ഐസാ നഹീം ഹൈ . അംതരമേം ഭേദജ്ഞാനകാ — ജ്ഞാതൃത്വധാരാകാ പ്രഗട വേദന ഹൈ . സഹജ ജ്ഞാതൃത്വധാരാ ചല രഹീ ഹൈ വഹ പുരുഷാര്ഥസേ ചല രഹീ ഹൈ . പരമ തത്ത്വമേം അവിചലതാ ഹൈ . പ്രതികൂലതാകേ സമൂഹ ആയേ, സാരേ ബ്രഹ്മാണ്ഡമേം ഖലബലീ മച ജായ, തഥാപി ചൈതന്യപരിണതി ന ഡോലേ — ഐസീ സഹജ ദശാ ഹൈ ..൩൬൦..
തൂ ജ്ഞായകസ്വരൂപ ഹൈ . അന്യ സബ തുഝസേ അലഗ പഡാ ഹൈ, മാത്ര തൂനേ ഉസകേ സാഥ ഏകത്വബുദ്ധി കീ ഹൈ .
‘ശരീര, വാണീ ആദി മൈം നഹീം ഹൂ , വിഭാവഭാവ മേരാ