൧൭൮
ബഹിനശ്രീകേ വചനാമൃത
ഹൈ . ധന്യ മുനിദശാ ! ൪൦൩..
✽
പരസേ ഭിന്ന ജ്ഞായകസ്വഭാവകാ നിര്ണയ കരകേ, ബാരമ്ബാര ഭേദജ്ഞാനകാ അഭ്യാസ കരതേ-കരതേ മതിശ്രുതകേ വികല്പ ടൂട ജാതേ ഹൈം, ഉപയോഗ ഗഹരാഈമേം ചലാ ജാതാ ഹൈ ഔര ഭോംയരേമേം ഭഗവാനകേ ദര്ശന പ്രാപ്ത ഹോം തദനുസാര ഗഹരാഈമേം ആത്മഭഗവാന ദര്ശന ദേതേ ഹൈം . ഇസ പ്രകാര സ്വാനുഭൂതികീ കലാ ഹാഥമേം ആനേ പര, കിസ പ്രകാര പൂര്ണതാ പ്രാപ്ത ഹോ വഹ സബ കലാ ഹാഥമേം ആ ജാതീ ഹൈ, കേവലജ്ഞാനകേ സാഥ കേലി പ്രാരമ്ഭ ഹോതീ ഹൈ ..൪൦൪..
✽
അജ്ഞാനീ ജീവ ഐസേ ഭാവസേ വൈരാഗ്യ കരതാ ഹൈ കി — ‘യഹ സബ ക്ഷണിക ഹൈ, സാംസാരിക ഉപാധി ദുഃഖരൂപ ഹൈ’, പരന്തു ഉസേ ‘മേരാ ആത്മാ ഹീ ആനന്ദസ്വരൂപ ഹൈ’ ഐസേ അനുഭവപൂര്വക സഹജ വൈരാഗ്യ നഹീം ഹോനേകേ കാരണ സഹജ ശാന്തി പരിണമിത നഹീം ഹോതീ . വഹ ഘോര തപ കരതാ ഹൈ, പരന്തു കഷായകേ സാഥ ഏകത്വബുദ്ധി നഹീം ടൂടീ ഹോനേസേ ആത്മപ്രതപന പ്രഗട നഹീം ഹോതാ ..൪൦൫..
✽