ବହିନଶ୍ରୀକେ ଵଚନାମୃତ
ଜୀଵନମେଂ ଐସା ହୀ ଘୁଟ ଜାନା ଚାହିଯେ କି ଜଡ଼ ଔର ଵିଭାଵ ଵେ ପର ହୈଂ, ମୈଂ ଵହ ନହୀଂ ହୂଁ ..୨୯୭..
ଜ୍ଞାନୀ ଜୀଵ ନିଃଶଂକ ତୋ ଇତନା ହୋତା ହୈ କି ସାରା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉଲଟ ଜାଯେ ତବ ଭୀ ସ୍ଵଯଂ ନହୀଂ ପଲଟତା; ଵିଭାଵକେ ଚାହେ ଜିତନେ ଉଦଯ ଆଯେଂ ତଥାପି ଚଲିତ ନହୀଂ ହୋତା . ବାହରକେ ପ୍ରତିକୂଲ ସଂଯୋଗସେ ଜ୍ଞାଯକପରିଣତି ନହୀଂ ବଦଲତୀ; ଶ୍ରଦ୍ଧାମେଂ ଫେ ର ନହୀଂ ପଡ଼ତା . ପଶ୍ଚାତ୍ କ୍ରମଶଃ ଚାରିତ୍ର ବଢ଼ତା ଜାତା ହୈ ..୨୯୮..
ଵସ୍ତୁ ସ୍ଵତଃସିଦ୍ଧ ହୈ . ଉସକା ସ୍ଵଭାଵ ଉସକେ ଅନୁକୂଲ ହୋତା ହୈ, ପ୍ରତିକୂଲ ନହୀଂ . ସ୍ଵତଃସିଦ୍ଧ ଆତ୍ମ- ଵସ୍ତୁକା ଦର୍ଶନଜ୍ଞାନରୂପ ସ୍ଵଭାଵ ଉସେ ଅନୁକୂଲ ହୈ, ରାଗ- ଦ୍ଵେଷରୂପ ଵିଭାଵ ପ୍ରତିକୂଲ ହୈ ..୨୯୯..
ପରିଭ୍ରମଣ କରତେ ଅନଂତ କାଲ ବୀତ ଗଯା . ଉସ ଅନଂତ କାଲମେଂ ଜୀଵନେ ‘ଆତ୍ମାକା କରନା ହୈ’ ଐସୀ ଭାଵନା ତୋ କୀ ପରନ୍ତୁ ତତ୍ତ୍ଵରୁଚି ଔର ତତ୍ତ୍ଵମଂଥନ ନହୀଂ