ଜ୍ଞାନୀ ଜୀଵ ଦାହସେ ଅର୍ଥାତ୍ ରାଗସେ ଦୂର ଭାଗତା ହୈ ଏଵଂ ଶୀତଲତାକୀ ଓର ଢଲତା ହୈ ..୩୨୩..
ଜୈସେ ଏକ ରତ୍ନକା ପର୍ଵତ ହୋ ଔର ଏକ ରତ୍ନକା କଣ ହୋ ଵହାଁ କଣ ତୋ ନମୂନେରୂପ ହୈ, ପର୍ଵତକା ପ୍ରକାଶ ଔର ଉସକା ମୂଲ୍ଯ ଅତ୍ଯଧିକ ହୋତା ହୈ; ଉସୀ ପ୍ରକାର କେଵଲଜ୍ଞାନକୀ ମହିମା ଶ୍ରୁତଜ୍ଞାନକୀ ଅପେକ୍ଷା ଅତ୍ଯଧିକ ହୈ . ଏକ ସମଯମେଂ ସର୍ଵ ଦ୍ରଵ୍ଯ-କ୍ଷେତ୍ର-କାଲ-ଭାଵକୋ ସମ୍ପୂର୍ଣରୂପସେ ଜାନନେଵାଲେ କେଵଲଜ୍ଞାନମେଂ ଔର ଅଲ୍ପ ସାମର୍ଥ୍ଯଵାଲେ ଶ୍ରୁତଜ୍ଞାନମେଂ — ଭଲେ ହୀ ଵହ ଅଂତର୍ମୁହୂର୍ତମେଂ ସର୍ଵ ଶ୍ରୁତ ଫେ ରନେଵାଲେ ଶ୍ରୁତକେଵଲୀକା ଶ୍ରୁତଜ୍ଞାନ ହୋ ତଥାପି — ବହୁତ ବଡ଼ା ଅଂତର ହୈ . ଜହାଁ ଜ୍ଞାନ ଅନଂତ କିରଣୋଂସେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋ ଉଠା, ଜହାଁ ଚୈତନ୍ଯକୀ ଚମତ୍କାରିକ ଋଦ୍ଧି ପୂର୍ଣ ପ୍ରଗଟ ହୋ ଗଈ — ଐସେ ପୂର୍ଣ କ୍ଷାଯିକ ଜ୍ଞାନମେଂ ଔର ଖଣ୍ଡାତ୍ମକ କ୍ଷାଯୋପଶମିକ ଜ୍ଞାନମେଂ ଅନନ୍ତଗୁନା ଅଂତର ହୈ ..୩୨୪..
ଜ୍ଞାନୀକୋ ସ୍ଵାନୁଭୂତିକେ ସମଯ ଯା ଉପଯୋଗ ବାହର ଆଯେ ତବ ଦ୍ରଷ୍ଟି ତୋ ସଦା ଅଂତସ୍ତଲ ପର ହୀ ଲଗୀ ରହତୀ