తభీ తో చలే గయే హోంగే న ? ఇసలియే, హే జీవ ! తూ ఐసే ఆశ్చర్యకారీ ఆత్మాకీ మహిమా లాకర, అపనే స్వయంసే ఉసకీ పహిచాన కరకే, ఉసకీ ప్రాప్తికా పురుషార్థ కర . తూ స్థిరతా-అపేక్షాసే బాహరకా సబ న ఛోడ సకే తో శ్రద్ధా-అపేక్షాసే తో ఛోడ ! ఛోడనేసే తేరా కుఛ నహీం జాయగా, ఉలటా పరమ పదార్థ – ఆత్మా – ప్రాప్త హోగా .౩౪౯.

జీవోంకో జ్ఞాన ఔర క్రియాకే స్వరూపకీ ఖబర నహీం హై ఔర ‘స్వయం జ్ఞాన తథా క్రియా దోనోం కరతే హైం’ ఐసీ భ్రమణాకా సేవన కరతే హైం . బాహ్య జ్ఞానకో, భంగభేదకే ప్రశ్నోత్తరోంకో, ధారణాజ్ఞానకో వే ‘జ్ఞాన’ మానతే హైం ఔర పరద్రవ్యకే గ్రహణ-త్యాగకో, శరీరాదికీ క్రియాకో, అథవా అధిక కరేం తో శుభ భావకో, వే క్రియా కల్పతే హైం . ‘ముఝే ఇతనా ఆతా హై, మైం ఐసీ కఠిన క్రియాఏఁ కరతా హూఁ’ ఇస ప్రకార వే మిథ్యా సంతోషమేం రహతే హైం .

జ్ఞాయకకీ స్వానుభూతికే బినా ‘జ్ఞాన’ హోతా నహీం హై ఔర జ్ఞాయకకే ద్రఢ ఆలమ్బన ద్వారా ఆత్మద్రవ్య స్వభావరూపసే పరిణమిత హోకర జో స్వభావభూత క్రియా హోతీ హై ఉసకే సివా ‘క్రియా’ హై నహీం . పౌద్గలిక