౧౬౬

జీవనే అనన్త కాలమేం అనన్త బార సబ కుఛ కియా పరన్తు ఆత్మాకో నహీం పహిచానా . దేవ-గురు క్యా కహతే హైం వహ బరాబర జిజ్ఞాసాసే సునకర, విచార కరకే, యది ఆత్మాకీ ఠోస భూమి జో ఆత్మ-అస్తిత్వ ఉసే ఖ్యాలమేం లేకర నిజస్వరూపమేం లీనతా కీ జాయ తో ఆత్మా పహిచాననేమేం ఆయే — ఆత్మాకీ ప్రాప్తి హో . ఇసకే సివా బాహరసే జితనే మిథ్యా ప్రయత్న కియే జాయఁ వే సబ భూసా కూటనేకే బరాబర హైం ..౩౮౫..

బాహ్య క్రియాఏఁ మార్గ నహీం బతలాతీం, జ్ఞాన మార్గ బతలాతా హై . మోక్షకే మార్గకా ప్రారమ్భ సచ్చీ సమఝసే హోతా హై, క్రియాసే నహీం . ఇసలియే ప్రత్యక్ష గురుకా ఉపదేశ ఔర పరమాగమకా ప్రయోజనభూత జ్ఞాన మార్గప్రాప్తికే ప్రబల నిమిత్త హైం . చైతన్యకా స్పర్శ కరకే నికలతీ హుఈ వాణీ ముముక్షుకో హృదయమేం ఉతర జాతీ హై . ఆత్మస్పర్శీ వాణీ ఆతీ హో ఔర జీవ ఏకదమ రుచిపూర్వక సునే తో సమ్యక్త్వకే నికట హో జాతా హై ..౩౮౬..

ఆత్మా ఉత్కృష్ట అజాయబఘర హై . ఉసమేం అనంత గుణరూప