യഹ സമ്യഗ്ജ്ഞാന വിഷയ-വാസനാകോ ക്ഷണമാത്രമേം നഷ്ട കര ദേതാ ഹൈ .
പുണ്യ-പാപകേ ഭാവ വഹ ജീവകേ ചാരിത്രഗുണകീ വികാരീ
(അശുദ്ധ) പര്യായേം ഹൈം; വേ രഹ
ടകേ ഘഡോംകീ ഭാ
തി ഉല്ടീ-സീധീ ഹോതീ
രഹതീ ഹൈം; ഉന പുണ്യ-പാപകേ ഫലോംമേം ജോ സംയോഗ പ്രാപ്ത ഹോതേ ഹൈം, ഉനമേം
ഹര്ഷ-ശോക കരനാ മൂര്ഖതാ ഹൈ . പ്രയോജനഭൂത ബാത തോ യഹ ഹൈ കി പുണ്യ-
പാപ, വ്യവഹാര ഔര നിമിത്തകീ രുചി ഛോഡകര സ്വോന്മുഖ ഹോകര
സമ്യഗ്ജ്ഞാന പ്രാപ്ത കരനാ ചാഹിയേ .
ആത്മാ ഔര പരവസ്തുഓംകാ ഭേദവിജ്ഞാന ഹോനേ പര സമ്യഗ്ജ്ഞാന
ഹോതാ ഹൈ . ഇസലിയേ സംശയ, വിപര്യയ ഔര അനധ്യവസായ ( തത്ത്വാര്ഥോംകാ
അനിര്ധാര) കാ ത്യാഗ കരകേ തത്ത്വകേ അഭ്യാസ ദ്വാരാ സമ്യഗ്ജ്ഞാന പ്രാപ്ത
കരനാ ചാഹിയേ; ക്യോംകി മനുഷ്യപര്യായ, ഉത്തമ ശ്രാവക കുല ഔര
ജിനവാണീകാ സുനനാ ആദി സുയോഗ– ജിസപ്രകാര സമുദ്രമേം ഡൂബാ ഹുആ
രത്ന പുനഃ ഹാഥ നഹീം ആതാ, ഇസീപ്രകാര–ബാരമ്ബാര പ്രാപ്ത നഹീം ഹോതാ .
ഐസാ ദുര്ലഭ സുയോഗ പ്രാപ്ത കരകേ സമ്യഗ്ധര്മ പ്രാപ്ത ന കരനാ മൂര്ഖതാ ഹൈ .
സമ്യഗ്ജ്ഞാന പ്രാപ്ത കരകേ ✽ഫി ര സമ്യക്ചാരിത്ര പ്രഗട കരനാ
ചാഹിയേ; വഹാ
സമ്യക്ചാരിത്രകീ ഭൂമികാമേം ജോ കുഛ ഭീ രാഗ രഹതാ ഹൈ,
വഹ ശ്രാവകകോ അണുവ്രത ഔര മുനികോ പംചമഹാവ്രതകേ പ്രകാരകാ ഹോതാ
ഹൈ; ഉസേ സമ്യഗ്ദൃഷ്ടി പുണ്യ മാനതേ ഹൈം .
✽ന ഹി സമ്യഗ്വ്യപദേശം ചാരിത്രമജ്ഞാനപൂര്വകം ലഭതേ .
ജ്ഞാനാന്തരമുക്തം, ചാരിത്രാരാധനം തസ്മാത് ..൩൮..
അര്ഥ–അജ്ഞാനപൂര്വക ചാരിത്ര സമ്യക് നഹീം കഹലാതാ; ഇസലിയേ ചാരിത്രകാ
ആരാധന ജ്ഞാന ഹോനേകേ പശ്ചാത് കഹാ ഹൈ .
(പുരുഷാര്ഥസിദ്ധയുപായ ഗാഥാ-൩൮)
൧൨൦ ][ ഛഹഢാലാ