ଗାଥା-୭୬) . ଵେ ନିଶ୍ଚଯସମ୍ଯଗ୍ଦର୍ଶନ ସହିତ, ଵିରାଗୀ ହୋକର,
ସମସ୍ତ ପରିଗ୍ରହକା ତ୍ଯାଗ କରକେ, ଶୁଦ୍ଧୋପଯୋଗରୂପ ମୁନିଧର୍ମ
ଅଂଗୀକାର କରକେ ଅନ୍ତରଂଗମେଂ ଶୁଦ୍ଧୋପଯୋଗ ଦ୍ଵାରା ଅପନେ ଆତ୍ମାକା
ଅନୁଭଵ କରତେ ହୈଂ, ପରଦ୍ରଵ୍ଯମେଂ ଅହଂବୁଦ୍ଧି ନହୀଂ କରତେ . ଜ୍ଞାନାଦି
ସ୍ଵଭାଵକୋ ହୀ ଅପନା ମାନତେ ହୈଂ; ପରଭାଵୋଂମେଂ ମମତ୍ଵ ନହୀଂ କରତେ .
କିସୀକୋ ଇଷ୍ଟ-ଅନିଷ୍ଟ ମାନକର ଉସମେଂ ରାଗ-ଦ୍ଵେଷ ନହୀଂ କରତେ .
ହିଂସାଦି ଅଶୁଭ ଉପଯୋଗକା ତୋ ଉନକେ ଅସ୍ତିତ୍ଵ ହୀ ନହୀଂ
ହୋତା . ଅନେକ ବାର ସାତଵେଂ ଗୁଣସ୍ଥାନକେ ନିର୍ଵିକଲ୍ପ ଆନନ୍ଦମେଂ
ଲୀନ ହୋତେ ହୈଂ . ଜବ ଛଠଵେଂ ଗୁଣସ୍ଥାନମେଂ ଆତେ ହୈଂ, ତବ ଉନ୍ହେଂ
ଅଟ୍ଠାଈସ ମୂଲଗୁଣୋଂକୋ ଅଖଣ୍ଡିତରୂପସେ ପାଲନ କରନେକା ଶୁଭ
ଵିକଲ୍ପ ଆତା ହୈ . ଉନ୍ହେଂ ତୀନ କଷାଯୋଂକେ ଅଭାଵରୂପ
ନିଶ୍ଚଯସମ୍ଯକ୍ଚାରିତ୍ର ହୋତା ହୈ . ଭାଵଲିଂଗୀ ମୁନିକୋ ସଦା ନଗ୍ନ-
ଦିଗମ୍ବର ଦଶା ହୋତୀ ହୈ; ଉସମେଂ କଭୀ ଅପଵାଦ ନହୀଂ ହୋତା .
କଭୀ ଭୀ ଵସ୍ତ୍ରାଦି ସହିତ ମୁନି ନହୀଂ ହୋତେ .
ହିଂସା– (୧) ଵାସ୍ତଵମେଂ ରାଗାଦିଭାଵୋଂକା ପ୍ରଗଟ ନ ହୋନା ସୋ ଅହିଂସା
ଜୈନଶାସ୍ତ୍ରୋଂକା ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରହସ୍ଯ ହୈ .