ਆਤ੍ਮਾਕੇ (ਅਨੁਭਵ) ਅਨੁਭਵਮੇਂ [ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਉਪਯੋਗਮੇਂ ] (ਚਿਤ) ਜ੍ਞਾਨਕੋ
(ਦੀਨਾ) ਲਗਾਯਾ ਹੈ (ਤਿਨਹੀ) ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਹੀ (ਆਵਤ) ਆਤੇ ਹੁਏ (ਵਿਧਿ)
ਕਰ੍ਮੋਂਕੋ (ਰੋਕੇ) ਰੋਕਾ ਹੈ ਔਰ (ਸਂਵਰ ਲਹਿ) ਸਂਵਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਕੇ
(ਸੁਖ) ਸੁਖਕਾ (ਅਵਲੋਕੇ) ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਾਰ ਕਿਯਾ ਹੈ .
ਦੋਨੋਂ ਬਨ੍ਧਕੇ ਕਾਰਣ ਹੈਂ–ਐਸਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਜੀਵ ਪਹਲੇਸੇ ਹੀ ਜਾਨਤਾ
ਹੈ . ਯਦ੍ਯਪਿ ਸਾਧਕਕੋ ਨਿਚਲੀ ਭੂਮਿਕਾਮੇਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਕੇ ਸਾਥ ਅਲ੍ਪ
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਭਾਵ ਹੋਤੇ ਹੈਂ; ਕਿਨ੍ਤੁ ਵਹ ਦੋਨੋਂਕੋ ਬਨ੍ਧਕਾ ਕਾਰਣ ਮਾਨਤਾ ਹੈ;
ਇਸਲਿਯੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਜੀਵ ਸ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਕੇ ਆਲਮ੍ਬਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਜਿਤਨੇ ਅਂਸ਼ਮੇਂ
ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਉਤਨੇ ਅਂਸ਼ਮੇਂ ਉਸੇ ਸਂਵਰ ਹੋਤਾ ਹੈ ਔਰ ਵਹ ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ
ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਮੇਂ ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਪੂਰ੍ਣ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸਂਵਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੈ .
ਯਹ ‘‘ਸਂਵਰ ਭਾਵਨਾ’’ ਹੈ