ਪਾਁਚਵੀਂ ਢਾਲਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ-ਸਂਗ੍ਰਹ
ਅਨੁਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਾ (ਭਾਵਨਾ) :–ਭੇਦਜ੍ਞਾਨਪੂਰ੍ਵਕ ਸਂਸਾਰ, ਸ਼ਰੀਰ ਔਰ ਭੋਗਾਦਿਕੇ
ਸ੍ਵਰੂਪਕਾ ਬਾਰਮ੍ਬਾਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਉਦਾਸੀਨਭਾਵ
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਰਨਾ .
ਅਸ਼ੁਭ ਉਪਯੋਗ :–ਹਿਂਸਾਦਿਮੇਂ ਅਥਵਾ ਕਸ਼ਾਯ, ਪਾਪ ਔਰ ਵ੍ਯਸਨਾਦਿ
ਨਿਨ੍ਦਾਪਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯੋਂਮੇਂ ਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿ .
ਅਸੁਰਕੁਮਾਰ :–ਅਸੁਰ ਨਾਮਕ ਦੇਵਗਤਿ-ਨਾਮਕਰ੍ਮਕੇ ਉਦਯਵਾਲੇ
ਭਵਨਵਾਸੀ ਦੇਵ .
ਕਰ੍ਮ :–ਆਤ੍ਮਾ ਰਾਗਾਦਿ ਵਿਕਾਰਰੂਪਸੇ ਪਰਿਣਮਿਤ ਹੋ ਤੋ ਉਸਮੇਂ
ਨਿਮਿਤ੍ਤਰੂਪ ਹੋਨੇਵਾਲੇ ਜੜਕਰ੍ਮ-ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਰ੍ਮ .
ਗਤਿ :–ਨਰਕ, ਤਿਰ੍ਯਂਚ, ਦੇਵ ਔਰ ਮਨੁਸ਼੍ਯਰੂਪ ਜੀਵਕੀ ਅਵਸ੍ਥਾਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕੋ
ਗਤਿ ਕਹਤੇ ਹੈਂ, ਉਸਮੇਂ ਗਤਿ ਨਾਮਕ ਨਾਮਕਰ੍ਮ ਨਿਮਿਤ੍ਤ ਹੈ .
ਗ੍ਰੈਵੇਯਕ :–ਸੋਲਹਵੇਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੇ ਊਪਰ ਔਰ ਪ੍ਰਥਮ ਅਨੁਦਿਸ਼ਸੇ ਨੀਚੇ,
ਦੇਵੋਂਕੋ ਰਹਨੇਕੇ ਸ੍ਥਾਨ .
ਦੇਵ :–ਦੇਵਗਤਿਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਜੀਵੋਂਕੋ ਦੇਵ ਕਹਤੇ ਹੈਂ; ਵੇ ਅਣਿਮਾ, ਮਹਿਮਾ,
ਲਘਿਮਾ, ਗਰਿਮਾ, ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿ, ਪ੍ਰਾਕਾਮ੍ਯ, ਈਸ਼ਿਤ੍ਵ ਔਰ ਵਸ਼ਿਤ੍ਵ –ਇਨ
ਆਠ ਸਿਦ੍ਧਿ (ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯ) ਵਾਲੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ; ਉਨਕੇ ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਸਮਾਨ
ਆਕਾਰਵਾਲਾ ਸਪ੍ਤ ਕੁਧਾਤੁ ਰਹਿਤ ਸੁਨ੍ਦਰ ਸ਼ਰੀਰ ਹੋਤਾ ਹੈ .
ਧਰ੍ਮ :–ਦੁਃਖਸੇ ਮੁਕ੍ਤਿ ਦਿਲਾਨੇਵਾਲਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯਰੂਪ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗ;
ਜਿਸਸੇ ਆਤ੍ਮਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੈ . (ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯ ਅਰ੍ਥਾਤ੍
ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ-ਜ੍ਞਾਨ-ਚਾਰਿਤ੍ਰ . )
ਪਾਁਚਵੀਂ ਢਾਲ ][ ੧੪੯