ਨਯ–ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਔਰ ਵ੍ਯਵਹਾਰ .
ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪ–ਨਾਮ, ਸ੍ਥਾਪਨਾ, ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਔਰ ਭਾਵ–ਯੇ ਚਾਰ ਹੈਂ .
ਪ੍ਰਮਾਣ–ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਔਰ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ .
ਛਠਵੀਂ ਢਾਲਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ-ਸਂਗ੍ਰਹ
ਅਂਤਰਂਗ ਤਪ–ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਇਚ੍ਛਾਓਂਕੇ ਨਿਰੋਧਪੂਰ੍ਵਕ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਨਿਰ੍ਮਲ
ਜ੍ਞਾਨ-ਆਨਂਦਕੇ ਅਨੁਭਵਸੇ ਅਖਣ੍ਡਿਤ ਪ੍ਰਤਾਪਵਨ੍ਤ ਰਹਨਾ;
ਨਿਸ੍ਤਰਂਗ ਚੈਤਨ੍ਯਰੂਪਸੇ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋਨਾ .
ਅਨੁਭਵ–ਸ੍ਵੋਨ੍ਮੁਖ ਹੁਏ ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਸੁਖਕਾ ਰਸਾਸ੍ਵਾਦਨ .
ਵਸ੍ਤੁ ਵਿਚਾਰਤ ਧ੍ਯਾਵਤੈਂ, ਮਨ ਪਾਵੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ .
ਰਸ ਸ੍ਵਾਦਤ ਸੁਖ ਊਪਜੈ, ਅਨੁਭਵ ਯਾਕੋ ਨਾਮ ..
ਆਵਸ਼੍ਯਕ–ਮੁਨਿਯੋਂਕੋ ਅਵਸ਼੍ਯ ਕਰਨੇ ਯੋਗ੍ਯ ਸ੍ਵਵਸ਼ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਆਚਰਣ .
ਕਾਯਗੁਪ੍ਤਿ–ਕਾਯਾਕੀ ਓਰ ਉਪਯੋਗ ਨ ਜਾਕਰ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਹੀ ਲੀਨਤਾ .
ਗੁਪ੍ਤਿ–ਮਨ, ਵਚਨ, ਕਾਯਾਕੀ ਓਰ ਉਪਯੋਗਕੀ ਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿਕੋ ਭਲੀ-ਭਾਁਤਿ
ਆਤ੍ਮਭਾਨਪੂਰ੍ਵਕ ਰੋਕਨਾ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਹੀ ਲੀਨਤਾ ਹੋਨਾ ਸੋ
ਗੁਪ੍ਤਿ ਹੈ .
ਤਪ–ਸ੍ਵਰੂਪਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤ, ਨਿਸ੍ਤਰਂਗਰੂਪਸੇ ਨਿਜ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਮੇਂ ਪ੍ਰਤਾਪਵਨ੍ਤ
ਹੋਨਾ–ਸ਼ੋਭਾਯਮਾਨ ਹੋਨਾ ਸੋ ਤਪ ਹੈ . ਉਸਮੇਂ ਜਿਤਨੀ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ
ਇਚ੍ਛਾਓਂਕਾ ਨਿਰੋਧ ਹੋਕਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾ ਬਢਤੀ ਹੈ, ਵਹ ਤਪ ਹੈ,
ਅਨ੍ਯ ਬਾਰਹ ਭੇਦ ਤੋ ਵ੍ਯਵਹਾਰ (ਉਪਚਾਰ) ਤਪਕੇ ਹੈਂ .
ਧ੍ਯਾਨ–ਸਰ੍ਵ ਵਿਕਲ੍ਪੋਂਕੋ ਛੋੜਕਰ ਅਪਨੇ ਜ੍ਞਾਨਕੋ ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਂ ਸ੍ਥਿਰ ਕਰਨਾ
ਸੋ ਧ੍ਯਾਨ ਹੈ .
ਛਠਵੀਂ ਢਾਲ ][ ੧੮੭