ਵਚਨਗੁਪ੍ਤਿ–ਬੋਲਨੇਕੀ ਇਚ੍ਛਾਕੋ ਰੋਕਨਾ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਲੀਨਤਾ .
ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨ–ਅਤ੍ਯਨ੍ਤ ਨਿਰ੍ਮਲ, ਵੀਤਰਾਗਤਾ ਪੂਰ੍ਣ ਧ੍ਯਾਨ .
ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਉਪਯੋਗ–ਸ਼ੁਭ-ਅਸ਼ੁਭ ਰਾਗ-ਦ੍ਵੇਸ਼ਾਦਿਸੇ ਰਹਿਤ ਆਤ੍ਮਾਕੀ ਚਾਰਿਤ੍ਰ-
ਪਰਿਣਤਿ .
ਸਮਿਤਿ–ਪ੍ਰਮਾਦਰਹਿਤ ਯਤ੍ਨਾਚਾਰਸਹਿਤ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿ .
ਸ੍ਵਰੂਪਾਚਰਣਚਾਰਿਤ੍ਰ–ਆਤ੍ਮ–ਸ੍ਵਰੂਪਮੇਂ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾਪੂਰ੍ਵਕ ਰਮਣਤਾ
– ਲੀਨਤਾ .
ਅਨ੍ਤਰ-ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨ
੧. ‘‘ਨਯ’’ ਤੋ ਜ੍ਞਾਤਾ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਜਾਨਨੇਵਾਲਾ ਹੈ ਔਰ ‘‘ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪ’’ ਜ੍ਞੇਯ
ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਜ੍ਞਾਨਮੇਂ ਜ੍ਞਾਤ ਹੋਨੇ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈ .
੨. ਪ੍ਰਮਾਣ ਤੋ ਵਸ੍ਤੁਕੇ ਸਾਮਾਨ੍ਯ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮਸ੍ਤ ਭਾਗੋਂਕੋ ਜਾਨਤਾ ਹੈ;
ਕਿਨ੍ਤੁ ਨਯ ਵਸ੍ਤੁਕੇ ਏਕ ਭਾਗਕੋ ਮੁਖ੍ਯ ਰਖਕਰ ਜਾਨਤਾ ਹੈ .
੩. ਸ਼ੁਭ ਉਪਯੋਗ ਤੋ ਬਨ੍ਧਕਾ ਅਥਵਾ ਸਂਸਾਰਕਾ ਕਾਰਣ ਹੈ; ਕਿਨ੍ਤੁ
ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਉਪਯੋਗ ਨਿਰ੍ਜਰਾ ਔਰ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾ ਕਾਰਣ ਹੈ .
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਵਲੀ
੧. ਅਂਤਰਂਗ ਤਪ, ਅਨੁਭਵ, ਆਵਸ਼੍ਯਕ, ਗੁਪ੍ਤਿ, ਗੁਪ੍ਤਿਯਾਁ, ਤਪ,
ਦ੍ਰਵ੍ਯਹਿਂਸਾ, ਅਹਿਂਸਾ, ਧ੍ਯਾਨਸ੍ਥ ਮੁਨਿ, ਨਯ, ਨਿਸ਼੍ਚਯ, ਆਤ੍ਮਚਾਰਿਤ੍ਰ,
ਪਰਿਗ੍ਰਹ, ਪ੍ਰਮਾਣ, ਪ੍ਰਮਾਦ, ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਮਣ, ਬਹਿਰਂਗ ਤਪ, ਭਾਵਹਿਂਸਾ,
ਅਹਿਂਸਾ, ਮਹਾਵ੍ਰਤ, ਪਂਚ ਮਹਾਵ੍ਰਤ, ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯ, ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮ ਅਨੁਭਵ,
ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਉਪਯੋਗ, ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨ, ਸਮਿਤਿ ਔਰ ਸਮਿਤਿਯੋਂਕੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣ
ਬਤਲਾਓ .
ਛਠਵੀਂ ਢਾਲ ][ ੧੮੯