-
૧૮૦ ] [ મોક્ષમાર્ગપ્રકાશક
ઇસ પ્રકાર કુગુરુકા વ ઉનકે સેવનકા નિષેધ કિયા.
અબ ઇસ કથનકો દૃઢ કરનેકે લિયે શાસ્ત્રોંકી સાક્ષી દેતે હૈં.
વહાઁ ‘‘ઉપદેશસિદ્ધાન્તરત્નમાલા’’મેં ઐસા કહા હૈઃ —
ગુરુણો ભટ્ટા જાયા સદ્દે થુણિ ઊણ લિંતિ દાણાઇં.
દોણ્ણવિ અમુણિયસારા દૂસમિસમયમ્મિ બુડ્ઢંતિ..૩૧..
કાલદેષસે ગુરુ જા હૈં વે તો ભાટ હુએ; ભાટવત્ શબ્દ દ્વારા દાતારકી સ્તુતિ કરકે
દાનાદિ ગ્રહણ કરતે હૈં. સો ઇસ દુઃષમકાલમેં દોનોં હી — દાતાર વ પાત્ર – સંસારમેં ડૂબતે હૈં.
તથા વહાઁ કહા હૈઃ —
સપ્પે દિટ્ઠે ણાસઇ લોઓ ણહિ કોવિ કિંપિ અક્ખેઇ.
જો ચયઇ કુગુરુ સપ્પં હા મૂઢા ભણઇ તં દુટ્ઠં..૩૬..
અર્થઃ — સર્પકો દેખકર કોઈ ભાગે, ઉસે તો લોગ કુછ ભી નહીં કહતે. હાય હાય!
દેખો તો, જો કુગુરુ સર્પકો છોડતે હૈં ઉસે મૂઢલોગ દુષ્ટ કહતે હૈં, બુરા બોલતે હૈં.
સપ્પો ઇક્કં મરણં કુગુરુ અણંતાઇ દેહ મરણાઈં.
તો વર સપ્પં ગહિયં મા કુગુરુ સેવણં ભદ્દં..૩૭..
અહો, સર્પ દ્વારા તો એકબાર મરણ હોતા હૈ ઔર કુગુરુ અનન્ત મરણ દેતા હૈ —
અનન્તબાર જન્મ-મરણ કરાતા હૈ. ઇસલિયે હે ભદ્ર, સર્પકા ગ્રહણ તો ભલા ઔર કુગુરુ-સેવન
ભલા નહીં હૈ.
વહાઁ ઔર ભી ગાથાએઁ યહ શ્રદ્ધાન દૃઢ કરનેકો બહુત કહી હૈં, સો ઉસ ગ્રન્થસે જાન
લેના.
તથા ‘‘સંઘપટ્ટ’’ મેં ઐસા કહા હૈઃ —
ક્ષુત્ક્ષામઃ કિલ કોપિ રંકશિશુકઃ પ્રવૃજ્ય ચૈત્યે ક્વચિત્
કૃત્વા કિંચનપક્ષમક્ષતકલિઃ પ્રાપ્તસ્તદાચાર્યકમ્.
ચિત્રં ચૈત્યગૃહે ગૃહીયતિ નિજે ગચ્છે કુટુમ્બીયતિ
સ્વં શક્રીયતિ બાલિશીયતિ બુધાન્ વિશ્વ વરાકીયતિ..
અર્થઃ — દેખો, ક્ષુધાસે કૃશ કિસી રંકકા બાલક કહીં ચૈત્યાલયાદિમેં દીક્ષા ધારણ કરકે,
પાપરહિત ન હોતા હુઆ કિસી પક્ષ દ્વારા આચાર્યપદકો પ્રાપ્ત હુઆ. વહ ચૈત્યાલયમેં અપને
ગૃહવત્ પ્રવર્તતા હૈ, નિજગચ્છમેં કુટુમ્બવત્ પ્રવર્તતા હૈ, અપનેકો ઇન્દ્રવત્ મહાન માનતા હૈ,