-
୧୮୦ ] [ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗପ୍ରକାଶକ
ଇସ ପ୍ରକାର କୁଗୁରୁକା ଵ ଉନକେ ସେଵନକା ନିଷେଧ କିଯା.
ଅବ ଇସ କଥନକୋ ଦୃଢ଼ କରନେକେ ଲିଯେ ଶାସ୍ତ୍ରୋଂକୀ ସାକ୍ଷୀ ଦେତେ ହୈଂ.
ଵହାଁ ‘‘ଉପଦେଶସିଦ୍ଧାନ୍ତରତ୍ନମାଲା’’ମେଂ ଐସା କହା ହୈଃ —
ଗୁରୁଣୋ ଭଟ୍ଟା ଜାଯା ସଦ୍ଦେ ଥୁଣି ଊଣ ଲିଂତି ଦାଣାଇଂ.
ଦୋଣ୍ଣଵି ଅମୁଣିଯସାରା ଦୂସମିସମଯମ୍ମି ବୁଡ୍ଢଂତି..୩୧..
କାଲଦେଷସେ ଗୁରୁ ଜା ହୈଂ ଵେ ତୋ ଭାଟ ହୁଏ; ଭାଟଵତ୍ ଶବ୍ଦ ଦ୍ଵାରା ଦାତାରକୀ ସ୍ତୁତି କରକେ
ଦାନାଦି ଗ୍ରହଣ କରତେ ହୈଂ. ସୋ ଇସ ଦୁଃଷମକାଲମେଂ ଦୋନୋଂ ହୀ — ଦାତାର ଵ ପାତ୍ର – ସଂସାରମେଂ ଡୂବତେ ହୈଂ.
ତଥା ଵହାଁ କହା ହୈଃ —
ସପ୍ପେ ଦିଟ୍ଠେ ଣାସଇ ଲୋଓ ଣହି କୋଵି କିଂପି ଅକ୍ଖେଇ.
ଜୋ ଚଯଇ କୁଗୁରୁ ସପ୍ପଂ ହା ମୂଢା ଭଣଇ ତଂ ଦୁଟ୍ଠଂ..୩୬..
ଅର୍ଥଃ — ସର୍ପକୋ ଦେଖକର କୋଈ ଭାଗେ, ଉସେ ତୋ ଲୋଗ କୁଛ ଭୀ ନହୀଂ କହତେ. ହାଯ ହାଯ!
ଦେଖୋ ତୋ, ଜୋ କୁଗୁରୁ ସର୍ପକୋ ଛୋଡ଼ତେ ହୈଂ ଉସେ ମୂଢ଼ଲୋଗ ଦୁଷ୍ଟ କହତେ ହୈଂ, ବୁରା ବୋଲତେ ହୈଂ.
ସପ୍ପୋ ଇକ୍କଂ ମରଣଂ କୁଗୁରୁ ଅଣଂତାଇ ଦେହ ମରଣାଈଂ.
ତୋ ଵର ସପ୍ପଂ ଗହିଯଂ ମା କୁଗୁରୁ ସେଵଣଂ ଭଦ୍ଦଂ..୩୭..
ଅହୋ, ସର୍ପ ଦ୍ଵାରା ତୋ ଏକବାର ମରଣ ହୋତା ହୈ ଔର କୁଗୁରୁ ଅନନ୍ତ ମରଣ ଦେତା ହୈ —
ଅନନ୍ତବାର ଜନ୍ମ-ମରଣ କରାତା ହୈ. ଇସଲିଯେ ହେ ଭଦ୍ର, ସର୍ପକା ଗ୍ରହଣ ତୋ ଭଲା ଔର କୁଗୁରୁ-ସେଵନ
ଭଲା ନହୀଂ ହୈ.
ଵହାଁ ଔର ଭୀ ଗାଥାଏଁ ଯହ ଶ୍ରଦ୍ଧାନ ଦୃଢ଼ କରନେକୋ ବହୁତ କହୀ ହୈଂ, ସୋ ଉସ ଗ୍ରନ୍ଥସେ ଜାନ
ଲେନା.
ତଥା ‘‘ସଂଘପଟ୍ଟ’’ ମେଂ ଐସା କହା ହୈଃ —
କ୍ଷୁତ୍କ୍ଷାମଃ କିଲ କୋପି ରଂକଶିଶୁକଃ ପ୍ରଵୃଜ୍ଯ ଚୈତ୍ଯେ କ୍ଵଚିତ୍
କୃତ୍ଵା କିଂଚନପକ୍ଷମକ୍ଷତକଲିଃ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଦାଚାର୍ଯକମ୍.
ଚିତ୍ରଂ ଚୈତ୍ଯଗୃହେ ଗୃହୀଯତି ନିଜେ ଗଚ୍ଛେ କୁଟୁମ୍ବୀଯତି
ସ୍ଵଂ ଶକ୍ରୀଯତି ବାଲିଶୀଯତି ବୁଧାନ୍ ଵିଶ୍ଵ ଵରାକୀଯତି..
ଅର୍ଥଃ — ଦେଖୋ, କ୍ଷୁଧାସେ କୃଶ କିସୀ ରଂକକା ବାଲକ କହୀଂ ଚୈତ୍ଯାଲଯାଦିମେଂ ଦୀକ୍ଷା ଧାରଣ କରକେ,
ପାପରହିତ ନ ହୋତା ହୁଆ କିସୀ ପକ୍ଷ ଦ୍ଵାରା ଆଚାର୍ଯପଦକୋ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଆ. ଵହ ଚୈତ୍ଯାଲଯମେଂ ଅପନେ
ଗୃହଵତ୍ ପ୍ରଵର୍ତତା ହୈ, ନିଜଗଚ୍ଛମେଂ କୁଟୁମ୍ବଵତ୍ ପ୍ରଵର୍ତତା ହୈ, ଅପନେକୋ ଇନ୍ଦ୍ରଵତ୍ ମହାନ ମାନତା ହୈ,