-
୩୪୦ ] [ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗପ୍ରକାଶକ
ପରିଶିଷ୍ଟ ୧
ସମାଧିମରଣ ସ୍ଵରୂପ
[ ପଂଡିତପ୍ରଵର ଟୋଡରମଲଜୀକେ ସୁପୁତ୍ର ପଂଡିତ ଗୁମାନୀରାମଜୀ ଦ୍ଵାରା ରଚିତ ]
[ଆଚାର୍ଯ ପଂ୦ ଟୋଡରମଲଜୀକେ ସହପାଠୀ ଔର ଧର୍ମପ୍ରଭାଵନାମେଂ ଉତ୍ସାହପ୍ରେରକ ବ୍ର୦ ରାଜମଲଜୀ କୃତ
‘‘ଜ୍ଞାନାନଂଦ ନିର୍ଭର ନିଜରସ ଶ୍ରାଵକାଚାର’’ ନାମକ ଗ୍ରଂଥମେଂସେ ଯହ ଅଧିକାର ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଜାନକର ଆତ୍ମଧର୍ମ
ଅଂକ ୨୫୩-୫୪ମେଂ ଦିଯା ଥା. ଉସୀମେଂସେ ଶୁରୂକା ଅଂଶ ଯହାଁ ଦିଯା ଜାତା ହୈ.]
ହେ ଭଵ୍ଯ! ତୂ ସୂନ! ଅବ ସମାଧିମରଣକା ଲକ୍ଷଣ ଵର୍ଣନ କିଯା ଜାତା ହୈ. ସମାଧି ନାମ ନିଃକଷାଯକା୧
ହୈ, ଶାନ୍ତ ପରିଣାମୋଂକା ହୈ; ଭେଦଵିଜ୍ଞାନସହିତ, କଷାଯରହିତ ଶାନ୍ତ ପରିଣାମୋଂସେ ମରଣ ହୋନା ସମାଧିମରଣ ହୈ.
ସଂକ୍ଷିପ୍ତରୂପସେ ସମାଧିମରଣକା ଯହୀ ଵର୍ଣନ ହୈ. ଵିଶେଷରୂପସେ କଥନ ଆଗେ କିଯା ଜା ରହା ହୈ.
ସମ୍ଯଗ୍ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷକା ଯହ ସହଜ ସ୍ଵଭାଵ ହୀ ହୈ କି ଵହ ସମାଧିମରଣକୀ ହୀ ଇଚ୍ଛା କରତା ହୈ,
ଉସକୀ ହଂମେଶା ଯହୀ ଭାଵନା ରହତୀ ହୈ. ଅନ୍ତମେଂ ମରଣ ସମଯ ନିକଟ ଆନେ ପର ଵହ ଇସପ୍ରକାର ସାଵଧାନ
ହୋତା ହୈ, ଜିସପ୍ରକାର ଵହ ସୋଯା ହୁଆ ସିଂହ ସାଵଧାନ ହୋତା ହୈ – ଜିସକୋ କୋଈ ପୁରୁଷ ଲଲକାରେ କି ‘‘ହେ
ସିଂହ! ତୁମ୍ହାରେ ପର ବୈରିଯୋଂ କୀ ଫୌଜ ଆକ୍ରମଣ କର ରହୀ ହୈ, ତୁମ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରୋ ଔର ଗୁଫା ସେ ବାହର
ନିକଲୋ. ଜବ ତକ ବୈରିଯୋଂକା ସମୂହ ଦୂର ହୈ ତବ ତକ ତୁମ ତୈଯାର ହୋ ଜାଓ ଔର ବୈରିଯୋଂକୀ ଫୌଜକୋ
ଜୀତ ଲୋ. ମହାନ୍ ପୁରୁଷୋଂକୀ ଯହୀ ରୀତି ହୈ କି ଵେ ଶତ୍ରୁକେ ଜାଗୃତ ହୋନେସେ ପହଲେ ତୈଯାର ହୋତେ ହୈଂ.’’
ଉସ ପୁରୁଷକେ ଐସେ ଵଚନ ସୁନକର ଶାର୍ଦୂଲ ତତ୍କ୍ଷଣ ହୀ ଉଠା ଔର ଉସନେ ଐସୀ ଗର୍ଜନା କୀ କି
ମାନୋଂ ଆଷାଢ଼ ମାସମେଂ ଇନ୍ଦ୍ରନେ ହୀ ଗର୍ଜନାକୀ ହୋ.
ମୃତ୍ଯୁକୋ ନିକଟ ଜାନକର ସମ୍ଯଗ୍ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ ସିଂହକୀ ତରହ ସାଵଧାନ ହୋତା ହୈ ଔର କାଯରପନେକୋ
ଦୂରସେ ହୀ ଛୋଡ଼ ଦେତା ହୈ.
ସମ୍ଯଗ୍ଦୃଷ୍ଟି କୈସା ହୈ?
ଉସକେ ହୃଦଯମେଂ ଆତ୍ମାକା ସ୍ଵରୂପ ଦୈଦୀପ୍ଯମାନ ପ୍ରଗଟରୂପସେ ପ୍ରତିଭାସତା ହୈ. ଵହ ଜ୍ଞାନଜ୍ଯୋତିକେ ଲିଯେ
ଆନନ୍ଦରସସେ ପରିପୂର୍ଣ ହୈ. ଵହ ଅପନେକୋ ସାକ୍ଷାତ୍ ପୁରୁଷାକାର, ଅମୂର୍ତିକ, ଚୈତନ୍ଯଧାତୁକା ପିଂଡ, ଅନନ୍ତ ଅକ୍ଷଯ
ଗୁଣୋଂସେ ଯୁକ୍ତ ଚୈତନ୍ଯଦେଵ ହୀ ଜାନତା ହୈ. ଉସକେ ଅତିଶଯସେ ହୀ ଵହ ପରଦ୍ରଵ୍ଯକେ ପ୍ରତି ରଂଚମାତ୍ର ଭୀ ରାଗୀ
ନହୀଂ ହୋତା.
ସମ୍ଯଗ୍ଦୃଷ୍ଟି ରାଗୀ କ୍ଯୋଂ ନହୀଂ ହୋତା?
ଵହ ଅପନେ ନିଜସ୍ଵରୂପକୋ ଜ୍ଞାତା, ଦୃଷ୍ଟା, ପରଦ୍ରଵ୍ଯୋଂସେ ଭିନ୍ନ, ଶାଶ୍ଵତ ଔର ଅଵିନାଶୀ ଜାନତା ହୈ
ଔର ପରଦ୍ରଵ୍ଯକୋ ତଥା ରାଗାଦିକକୋ କ୍ଷଣଭଂଗୁର, ଅଶାଶ୍ଵତ, ଅପନେ ସ୍ଵଭାଵସେ ଭଲୀଭାଁତି ଭିନ୍ନ ଜାନତା ହୈ.
ଇସଲିଯେ ସମ୍ଯଗ୍ଜ୍ଞାନୀ କୈସେ ଡରେ?.........
୧ କ୍ରୋଧ, ମାନ, ମାଯା ଔର ଲୋଭ ଯେ ଚାର କଷାଯ ହୈଂ.