ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ନିର୍ଵିକଲ୍ପଂ ମୁମୁକ୍ଷୁଃ .
ସିଦ୍ଧିଂ ଯାଯାତ୍ ସିଦ୍ଧିସୀମନ୍ତିନୀଶଃ ..୧୭୩..
ନିର୍ଵ୍ଯାବାଧଂ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ସ୍ମରଶରଗହନାନୀକଦାଵାଗ୍ନିରୂପମ୍ .
ତଦ୍ଵନ୍ଦେ ସାଧୁଵନ୍ଦ୍ଯଂ ଜନନଜଲନିଧୌ ଲଂଘନେ ଯାନପାତ୍ରମ୍ ..୧୭୪..
ଵିଦଧତି ପରଂ ବ୍ରୂମଃ କିଂ ତେ ତପସ୍ଵିନ ଏଵ ହି .
ପଦମିଦମହୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭୂଯୋଽପି ଯାନ୍ତି ସରାଗତାମ୍ ..୧୭୫..
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] ମୁମୁକ୍ଷୁ ଜୀଵ ତୀନ ଲୋକକୋ ଜାନନେଵାଲେ ନିର୍ଵିକଲ୍ପ ଶୁଦ୍ଧ ତତ୍ତ୍ଵକୋ ଭଲୀଭାଁତି ଜାନକର ଉସକୀ ସିଦ୍ଧିକେ ହେତୁ ଶୁଦ୍ଧ ଶୀଲକା (ଚାରିତ୍ରକା) ଆଚରଣ କରକେ, ସିଦ୍ଧିରୂପୀ ସ୍ତ୍ରୀକା ସ୍ଵାମୀ ହୋତା ହୈ — ସିଦ୍ଧିକୋ ପ୍ରାପ୍ତ କରତା ହୈ .୧୭୩.
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] ତତ୍ତ୍ଵମେଂ ମଗ୍ନ ଐସେ ଜିନମୁନିକେ ହୃଦଯକମଲକୀ କେସରମେଂ ଜୋ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଵିରାଜମାନ ହୈ, ଜୋ ବାଧା ରହିତ ହୈ, ଜୋ ଵିଶୁଦ୍ଧ ହୈ, ଜୋ କାମଦେଵକେ ବାଣୋଂକୀ ଗହନ ( – ଦୁର୍ଭେଦ୍ଯ) ସେନାକୋ ଜଲା ଦେନେକେ ଲିଯେ ଦାଵାନଲ ସମାନ ହୈ ଔର ଜିସନେ ଶୁଦ୍ଧଜ୍ଞାନରୂପ ଦୀପକ ଦ୍ଵାରା ମୁନିଯୋଂକେ ମନୋଗୃହକେ ଘୋର ଅଂଧକାରକା ନାଶ କିଯା ହୈ, ଉସେ — ସାଧୁଓଂ ଦ୍ଵାରା ଵଂଦ୍ଯ ତଥା ଜନ୍ମାର୍ଣଵକୋ ଲାଁଘ ଜାନେମେଂ ନୌକାରୂପ ଉସ ଶୁଦ୍ଧ ତତ୍ତ୍ଵକୋ — ମୈଂ ଵଂଦନ କରତା ହୂଁ .୧୭୪.
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] ହମ ପୂଛତେ ହୈଂ କି — ଜୋ ସମଗ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋନେ ପର ଭୀ ଦୂସରେକୋ ‘ଯହ ନଵୀନ ପାପ କର’ ଐସା ଉପଦେଶ ଦେତେ ହୈଂ, ଵେ କ୍ଯା ଵାସ୍ତଵମେଂ ତପସ୍ଵୀ ହୈଂ ? ଅହୋ ! ଖେଦ ହୈ