ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਪ੍ਰਧਾਨਸਿਦ੍ਧਭਕ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰੂਪਾਖ੍ਯਾਨਮੇਤਤ੍ .
ਯੇ ਪੁਰਾਣਪੁਰੁਸ਼ਾਃ ਸਮਸ੍ਤਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੋਪਾਯਹੇਤੁਭੂਤਂ ਕਾਰਣਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮਭੇਦਾਨੁਪਚਾਰਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯ- ਪਰਿਣਤ੍ਯਾ ਸਮ੍ਯਗਾਰਾਧ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਾ ਜਾਤਾਸ੍ਤੇਸ਼ਾਂ ਕੇਵਲਜ੍ਞਾਨਾਦਿਸ਼ੁਦ੍ਧਗੁਣਭੇਦਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵਾਣਪਰਂਪਰਾਹੇਤੁਭੂਤਾਂ ਪਰਮਭਕ੍ਤਿ ਮਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯਃ ਕਰੋਤਿ, ਤਸ੍ਯ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੋਰ੍ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯੇਨ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰੁਤਿਭਕ੍ਤਿ ਰ੍ਭਵਤੀਤਿ .
ਗਾਥਾ : ੧੩੫ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਯਃ ] ਜੋ ਜੀਵ [ਮੋਕ੍ਸ਼ਗਤਪੁਰੁਸ਼ਾਣਾਮ੍ ] ਮੋਕ੍ਸ਼ਗਤ ਪੁਰੁਸ਼ੋਂਕਾ [ਗੁਣਭੇਦਂ ] ਗੁਣਭੇਦ [ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ] ਜਾਨਕਰ [ਤੇਸ਼ਾਮ੍ ਅਪਿ ] ਉਨਕੀ ਭੀ [ਪਰਮਭਕ੍ਤਿਂ ] ਪਰਮ ਭਕ੍ਤਿ [ਕਰੋਤਿ ] ਕਰਤਾ ਹੈ, [ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯੇਨ ] ਉਸ ਜੀਵਕੋ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਸੇ [ਪਰਿਕਥਿਤਮ੍ ] ਨਿਰ੍ਵਾਣਭਕ੍ਤਿ ਕਹੀ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹ, ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਪ੍ਰਧਾਨ ਸਿਦ੍ਧਭਕ੍ਤਿਕੇ ਸ੍ਵਰੂਪਕਾ ਕਥਨ ਹੈ .
ਜੋ ਪੁਰਾਣ ਪੁਰੁਸ਼ ਸਮਸ੍ਤਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਕੇ ਉਪਾਯਕੇ ਹੇਤੁਭੂਤ ਕਾਰਣਪਰਮਾਤ੍ਮਾਕੀ ਅਭੇਦ - ਅਨੁਪਚਾਰ - ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯਪਰਿਣਤਿਸੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਰੂਪਸੇ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ ਸਿਦ੍ਧ ਹੁਏ ਉਨਕੇ ਕੇਵਲਜ੍ਞਾਨਾਦਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਗੁਣੋਂਕੇ ਭੇਦਕੋ ਜਾਨਕਰ ਨਿਰ੍ਵਾਣਕੀ ਪਰਮ੍ਪਰਾਹੇਤੁਭੂਤ ਐਸੀ ਪਰਮ ਭਕ੍ਤਿ ਜੋ ਆਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯ ਜੀਵ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਕੋ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਸੇ ਨਿਰ੍ਵਾਣਭਕ੍ਤਿ ਹੈ .
[ਅਬ ਇਸ ੧੩੫ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਛਹ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]
ਕਰਤਾ, ਵਹੀ ਵ੍ਯਵਹਾਰਸੇ ਨਿਰ੍ਵਾਣਭਕ੍ਤਿ ਵੇਦ ਰੇ ..੧੩੫..
੨੭੦ ]