ਅਤ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਧਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਮਕਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਮਣਾਦਿਕਮੇਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ ਮ੍ .
ਮੁਕ੍ਤਿ ਸੁਂਦਰੀਪ੍ਰਥਮਦਰ੍ਸ਼ਨਪ੍ਰਾਭ੍ਰੁਤਾਤ੍ਮਕਨਿਸ਼੍ਚਯਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਮਣਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਪ੍ਰਮੁਖਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯ- ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸਂਹਨਨਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੇ ਸਤਿ ਹਂਹੋ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪਰਮਾਗਮਮਕਰਂਦਨਿਸ਼੍ਯਨ੍ਦਿ- ਮੁਖਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭ ਸਹਜਵੈਰਾਗ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਿਖਰਸ਼ਿਖਾਮਣੇ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਪਰਾਙ੍ਮੁਖਸ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਨਿਸ਼੍ਣਾਤਬੁਦ੍ਧੇ ਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ- ਪ੍ਰਸਰਵਰ੍ਜਿਤਗਾਤ੍ਰਮਾਤ੍ਰਪਰਿਗ੍ਰਹ . ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਹੀਨੋ ਯਦਿ ਦਗ੍ਧਕਾਲੇਕਾਲੇ ਕੇਵਲਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਜਪਰਮਾਤ੍ਮ- ਤਤ੍ਤ੍ਵਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨਮੇਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤਿ .
ਗਾਥਾ : ੧੫੪ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਯਦਿ ] ਯ੍ਾਦਿ [ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ] ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕੇ ਤੋ [ਅਹੋ ] ਅਹੋ ! [ਧ੍ਯਾਨਮਯਮ੍ ] ਧ੍ਯਾਨਮਯ [ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਮਣਾਦਿਕਂ ] ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਮਣਾਦਿ [ਕਰੋਸ਼ਿ ] ਕਰ; [ਯਦਿ ] ਯਦਿ [ਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਃ ] ਤੂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨ ਹੋ ਤੋ [ਯਾਵਤ੍ ] ਤਬਤਕ [ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨਂ ਚ ਏਵ ] ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨ ਹੀ [ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ] ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ, ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਧਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨਸ੍ਵਰੂਪ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਮਣਾਦਿ ਹੀ ਕਰਨੇ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈਂ ਐਸਾ ਕਹਾ ਹੈ .
ਸਹਜ ਵੈਰਾਗ੍ਯਰੂਪੀ ਮਹਲਕੇ ਸ਼ਿਖਰਕੇ ਸ਼ਿਖਾਮਣਿ, ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਸੇ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖ ਔਰ ਸ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਂ ਨਿਸ਼੍ਣਾਤ ਬੁਦ੍ਧਿਵਾਲੇ, ਪਾਁਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋਂਕੇ ਫੈ ਲਾਵ ਰਹਿਤ ਦੇਹਮਾਤ੍ਰ ਪਰਿਗ੍ਰਹਕੇ ਧਾਰੀ, ਪਰਮਾਗਮਰੂਪੀ ਝਰਤੇ ਮੁਖਵਾਲੇ ਹੇ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ! ) ਸਂਹਨਨ ਔਰ ਸ਼ਕ੍ਤਿਕਾ ੨ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵ ਹੋ ਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਸੁਨ੍ਦਰੀਕੇ ਪ੍ਰਥਮ ਦਰ੍ਸ਼ਨਕੀ ਭੇਂਟਸ੍ਵਰੂਪ ਨਿਸ਼੍ਚਯਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਮਣ, ਨਿਸ਼੍ਚਯਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ, ਨਿਸ਼੍ਚਯਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨ ਆਦਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਕ੍ਰਿਯਾਏਁ ਹੀ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਹੈ . ਯਦਿ ਇਸ ਦਗ੍ਧਕਾਲਰੂਪ (ਹੀਨਕਾਲਰੂਪ ) ਅਕਾਲਮੇਂ ਤੂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਹੀਨ ਹੋ ਤੋ ਤੁਝੇ ਕੇਵਲ ਨਿਜ ਪਰਮਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਕਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨ ਹੀ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਹੈ .
[ਅਬ ਇਸ ੧੫੪ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]
੧ਮਕਰਨ੍ਦ ਝਰਤੇ ਮੁਖਕਮਲਸੇ ਸ਼ੋਭਾਯਮਾਨ ਹੇ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ! (ਅਥਵਾ ਪਰਮਾਗਮਰੂਪੀ ਮਕਰਨ੍ਦ
੧ – ਮਕਰਨ੍ਦ = ਪੁਸ਼੍ਪ-ਰਸ, ਪੁਸ਼੍ਪ-ਪਰਾਗ .
੨ – ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵ = ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਨਾ ਵਹ; ਪ੍ਰਾਕਟਯ; ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿ .