Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ശ്രീ ദിഗംബര ജൈന സ്വാധ്യായമംദിര ട്രസ്ട, സോനഗഢ - ൩൬൪൨൫൦
൪൨൦ ]യോഗീന്ദുദേവവിരചിത: [ അധികാര-൨ : ദോഹാ-൧൨൪
ശുദ്ധചേതനസ്വഭാവവാളാ, അമൂര്ത പരമാത്മാഥീ വിലക്ഷണ ജേ കര്മ ഛേ തേനാ ഉദയഥീ രചായേലാം ഹോവാഥീ
കര്മാധീന ഛേ അനേ അകൃത്രിമ-ടംകോത്കീര്ണ-ജ്ഞായക ജേനോ ഏക സ്വഭാവ ഛേ ഏവാ ശുദ്ധ ആത്മദ്രവ്യഥീ
വിപരീത ഹോവാഥീ കൃത്രിമ – വിനശ്വരഛേ, ഏവും പരമജ്ഞാനസംപന്ന ദിവ്യ യോഗീഓഏ വീതരാഗസര്വജ്ഞപ്രണീത
പരമാഗമമാം ജോയും ഛേ.
അഹീം ആ, അധ്രുവപണാനും വ്യാഖ്യാന ജാണീനേ ധ്രുവ ഏവാ സ്വശുദ്ധാത്മസ്വഭാവമാം സ്ഥിത ഥഈനേ
ഗൃഹാദി പരദ്രവ്യമാം മമത്വ ന കരവും ജോഇഏ, ഏവോ ഭാവാര്ഥ ഛേ. ൧൨൩.
ഹവേ, ഘര-പരിവാര ആദിനീ ചിംതാഥീ മോക്ഷ മളതോ നഥീ, ഏമ നക്കീ കരേ ഛേ : —
शुद्धचेतनास्वभावादमूर्तात्परमात्मनः सकाशाद्विलक्षणं यत्कर्म तदुदयेन निर्मितत्वात् कर्मायत्तम् ।
पुनरपि कथंभूतम् । कारिमउ अकृत्रिमात् टङ्कोत्कीर्णज्ञायकैकस्वभावात् शुद्धात्मद्रव्याद्विपरीत-
त्वात् कृत्रिमं विनश्वरम् । इत्थंभूतं दिट्ठु द्रष्टम् । कैः । जोइहिं परमज्ञानसंपन्नदिव्ययोगिभिः ।
क्व द्रष्टम् । आगमि वीतरागसर्वज्ञप्रणीतपरमागमे इति । अत्रेदमध्रुवव्याख्यानं ज्ञात्वा ध्रुवे
स्वशुद्धात्मस्वभावे स्थित्वा गृहादिपरद्रव्ये ममत्वं न कर्तव्यमिति भावार्थः ।।१२३।।
अथ गृहपरिवारादिचिन्तया मोक्षो न लभ्यत इति निश्चिनोति —
२५४) मुक्खु ण पावहि जीव तुहुँ घरु परियणु चिंतंतु ।
तो वरि चिंतहि तउ जि तउ पावहि मोक्खु महंत्तु ।।१२४।।
मोक्षं न प्राप्नोषि जीव त्वं गृहे परिजनं चिन्तयन् ।
ततः वरं चिन्तय तपः एव तपः प्राप्नोषि मोक्षं महान्तम् ।।१२४।।
विपरीत हैं । शुद्धात्मद्रव्य किसीका बनाया हुआ नहीं है, इसलिये अकृत्रिम है, अनादिसिद्ध है,
टंकोत्कीर्ण ज्ञायक स्वभाव है । जो टाँकीसे गढ़ा हुआ न हो बिना ही गढ़ी पुरुषाकार
अमूर्तीकमूर्ति है । ऐसे आत्मस्वरूपसे ये देहादिक भिन्न हैं, ऐसा सर्वज्ञकथित परमागममें
परमज्ञानके धारी योगीश्वरोंने देखा है । यहाँ पर पुत्र, मित्र, स्त्री, शरीर आदि सबको अनित्य
जानकर नित्यानंदरूप निज शुद्धात्म स्वभावमें ठहरकर गृहादिक परद्रव्यमें ममता नहीं
करना ।।१२३।।
आगे घर परिवारादिककी चिंतासे मोक्ष नहीं मिलती, ऐसा निश्चय करते हैं —
गाथा – १२४
अन्वयार्थ : — [जीव ] हे जीव, [त्वं ] तू [गृहं परिजनं ] घर, परिवार वगैरहकी