Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ശ്രീ ദിഗംബര ജൈന സ്വാധ്യായമംദിര ട്രസ്ട, സോനഗഢ - ൩൬൪൨൫൦
അധികാര-൨ : ദോഹാ-൧൩൯ ]പരമാത്മപ്രകാശ: [ ൪൪൭
ഭാവാര്ഥ: — കഡവാ ഝേര ജേവാ അനേ ൧കിംപാകഫളനീ ഉപമാവാളാ (അര്ഥാത് ദേഖവാമാം
മനോജ്ഞ) വിദ്യമാന വിഷയോനേ കേ ജേ അലബ്ധപൂര്വ (പൂര്വേ നഹി പ്രാപ്ത കരേലാ) നിരുപരാഗ ശുദ്ധ
ആത്മതത്ത്വനീ പ്രാപ്തിരൂപ നിശ്ചയധര്മനാ ചോര ഛേ തേമനേഛോഡേ ഛേ, തേനീ ഹും പൂജാ കരും ഛും. ഏ രീതേ
ശ്രീയോഗീന്ദ്രദേവ വിഷയത്യാഗീ പ്രത്യേ പോതാനോ ഗുണാനുരാഗ ദര്ശാവേ ഛേ.
വിദ്യമാന വിഷയനാ ത്യാഗ ഉപര ദ്രഷ്ടാംത കഹേ ഛേ, ജേനേ മാഥേ ടാല ഛേ തേ ദൈവഥീ ജ മുംഡായോ ഛേ.
അഹീം, പൂര്വകാളമാം ദേവോനും ആഗമന ജോഈനേ, സാത ൠദ്ധിരൂപ ധര്മനോ അതിശയ ജോഈനേ,
അവധിജ്ഞാന, മനഃപര്യയജ്ഞാന അനേ കേവളജ്ഞാനനീ ഉത്പത്തി ജോഈനേ അനേ ജേമനാം ചരണരൂപീ കമളനേ
അനേക രാജാധിരാജനാ മണിമുകുടനാ കിരണോ ചുമ്ബന കരതാം ഹതാം (ജേമനാ ചരണാരവിംദനേ മോടാ
മോടാ രാജാഓ നമസ്കാര കരേ ഛേ) ഏവാ ഭരത, സഗര, രാമ, പാംഡവാദിനേ ജിനധര്മമാം രത
संता इत्यादि । संता विसय कटुकविषप्रख्यान् किंपाकफ लोपमानलब्धपूर्वनिरुपराग-
शुद्धात्मतत्त्वोपलम्भरूपनिश्चयधर्मचौरान् विद्यमानविषयान् जु परिहरइ यः परिहरति बलि
किज्जउं हउं तासु बलिं पूजां करोमि तस्याहमिति । श्रीयोगीन्द्रदेवाः स्वकीयगुणानुरागं
प्रकटयन्ति । विद्यमानविषयत्यागे द्रष्टान्तमाह । सो दइवेण जि मुंडियउ स दैवेन मुण्डितः ।
स कः । सीसु खडिल्लउ जासु शिरः खल्वाटं यस्येति । अत्र पूर्वकाले देवागमनं द्रष्ट्वा
सप्तर्द्धिरूपं धर्मातिशयं द्रष्ट्वा अवधिमनःपर्ययकेवलज्ञानोत्पत्ति द्रष्ट्वा भरतसगररामपाण्डवादि-
भावार्थ : — जो देखनेमें मनोज्ञ ऐसा इन्द्राइनिका विष – फ ल उसके समान ये मौजूद
विषय हैं, ये वीतराग शुद्धात्मतत्त्वकी प्राप्तिरूप निश्ययधर्मस्वरूप रत्नके चोर हैं, उनको जो ज्ञानी
छोड़ते हैं, उनकी बलिहारी श्रीयोगीन्द्रदेव करते हैं, अर्थात् अपना गुणानुराग प्रगट करते हैं, जो
वर्तमान विषयोंके प्राप्त होने पर भी उनको छोड़ते हैं, वे महापुरुषोंकर प्रशंसा योग्य हैं, अर्थात्
जिनके सम्पदा मौजूद हैं, वे सब त्यागकर वीतरागके मारगको आराधें, वे तो सत्पुरुषोंसे सदा
ही प्रशंसाके योग्य हैं, और जिसके कुछ भी तो सामग्री नहीं है, परंतु तृष्णासे दुःखी हो रहा
है, अर्थात् जिसके विषय तो विद्यमान नहीं हैं, तो भी उनका अभिलाषी है, वह महानिंद्य है
।
चतुर्थकालमें तो इस क्षेत्रमें देवोंका आगमन था, उनको देखकर धर्मकी रुचि होती थी, और
नानाप्रकारकी ऋद्धियोंके धारी महामुनियोंका अतिशय देखकर ज्ञानकी प्राप्ति होती थी, तथा
अन्य जीवोंको अवधिमनःपर्यय केवलज्ञानकी उत्पत्ति देखकर सम्यक्त्वकी सिद्धि होती थी,
जिनके चरणारविन्दोंको बड़े – बड़े मुकुटधारी राजा नमस्कार करते थे, ऐसे बड़े – बड़े राजाओंकर
सेवनीक भरत, सगर, राम, पांडवादि अनेक चक्रवर्ती बलभद्र, नारायण तथा मंडलीक
൧കിംപാക=സംസ്കൃത-മഹാകാള, ഹിംദീ-ലാല ഇന്ദ്രായനനും വിഷഫള, ഗുജരാതീ-രാതാം ഇന്ദ്രായണാം, ലാലഇന്ദ്രവാരണാ.
ആ ഝാഡനാം ഫള ദേഖാവേ സുംദര ഹോയ ഛേ പണ ഖാവാമാം കഡവാം അനേ ഝേരീ ഹോയ ഛേ.