Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ਸ਼੍ਰੀ ਦਿਗਂਬਰ ਜੈਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਂਦਿਰ ਟ੍ਰਸ੍ਟ, ਸੋਨਗਢ - ੩੬੪੨੫੦
੫੪੬ ]ਯੋਗੀਨ੍ਦੁਦੇਵਵਿਰਚਿਤ: [ ਅਧਿਕਾਰ-੨ : ਦੋਹਾ-੨੧੧
परमप्पपयासु एष परमात्मप्रकाशः । एवंगुणविशिष्टोऽयं किं करोति । कुणइ करोति । कम् ।
चउ-गइ-दुक्ख-विणासु चतुर्गतिदुःखविनाशम् । कथंभूतः सन् । भावियउ भावितः । केन ।
सुहावइं शुद्धभावेनेति । तथाहि । यद्यप्ययं परमात्मप्रकाशग्रन्थः शास्त्रक्रमव्यवहारेण दोहकछन्दसा
प्राकृतलक्षणेन च युक्त :, तथापि निश्चयेन परमात्मप्रकाशशब्दवाच्यशुद्धात्मस्वरूपापेक्षया लक्षण-
छन्दोविवर्जितः । एवंभूतः सन्नयं किं करोति । शुद्धभावनया भावितः सन् शुद्धात्म-
संवित्तिसमुत्पन्नरागादिविकल्परहितपरमानन्दैकलक्षणसुखविपरीतानां चतुर्गतिदुःखानां विनाशं
करोतीति भावार्थः ।।२१०।।
अथ श्रीयोगीन्द्रदेव औद्धत्यं परिहरति —
३४२) इत्थु ण लेवउ पंडियहिँ गुण-दोसु वि पुणरुत्तु ।
भट्ट-पभायर-कारणइँ मइँ पुणु पुणु वि पउत्तु ।।२११।।
अत्र न ग्राह्यः पण्डितैः गुणो दोषोऽपि पुनरुक्त : ।
भट्टप्रभाकरकारणेन मया पुनः पुनरपि प्रोक्त म् ।।२११।।
लक्षणोंकर रहित है, और जिसके कोई प्रबंध नहीं, अनंतरूप है, उपयोगलक्षणमय परमानंद
लक्षणस्वरूप है, सो भावोंसे उसको आराधो, वही चतुर्गतिके दुःखोंका नाश करनेवाला है ।
शुद्ध परमात्मा तो व्यवहार लक्षण और श्रुतरूप छंदोंसे रहित है, इनसे भिन्न निज लक्षणमयी
है, और यह परमात्मप्रकाशनामा अध्यात्म – ग्रंथ यद्यपि दोहेके छंदरूप है, और प्राकृत लक्षणरूप
है, परंतु इसमें स्वसंवेदनज्ञानकी मुख्यता है, छंद अलंकारादिकी मुख्यता नहीं है ।।२१०।।
आगे श्रीयोगींद्रदेव उद्धतपनेका त्याग दिखलाते हैं —
गाथा – २११
अन्वयार्थ : — [यत्र ] श्रीयोगींद्रदेव कहते हैं, अहो भव्यजीवो, इस ग्रंथमें
[पुनरुक्तः ] पुनरुक्तिका [गुणो दोषोऽपि ] दोष भी [पंडितैः ] आप पंडितजन [न ग्राह्यः ]
ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੁਤਲਕ੍ਸ਼ਣਥੀ ਯੁਕ੍ਤ ਛੇ ਤੋਪਣ ਨਿਸ਼੍ਚਯਥੀ ‘ਪਰਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਸ਼ਬ੍ਦਥੀ ਵਾਚ੍ਯ ਏਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਨੀ
ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾਏ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਅਨੇ ਛਂਦਥੀ ਰਹਿਤ ਛੇ ਏਵੋ ਆ ਪਰਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵਨਾਥੀ ਭਾਵਵਾਮਾਂ ਆਵਤੋ
ਥਕੋ, ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਸਂਵਿਤ੍ਤਿਥੀ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਰਾਗਾਦਿ ਵਿਕਲ੍ਪ ਰਹਿਤ ਪਰਮਾਨਂਦ ਜੇਨੁਂ ਏਕ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਛੇ ਏਵਾ ਸੁਖਥੀ
ਵਿਪਰੀਤ ਚਾਰ ਗਤਿਨਾਂ ਦੁਃਖੋਨੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰੇ ਛੇ, ਏ ਭਾਵਾਰ੍ਥ ਛੇ. ੨੧੦.
ਹਵੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਦੇਵ ਉਦ੍ਧਤਪਣਾਨੋ ਪਰਿਹਾਰ ਕਰੇ ਛੇ : —