Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ਸ਼੍ਰੀ ਦਿਗਂਬਰ ਜੈਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਂਦਿਰ ਟ੍ਰਸ੍ਟ, ਸੋਨਗਢ - ੩੬੪੨੫੦
੫੪੮ ]ਯੋਗੀਨ੍ਦੁਦੇਵਵਿਰਚਿਤ: [ ਅਧਿਕਾਰ-੨ : ਦੋਹਾ-੨੧੨
यन्मया किमपि विजल्पितं युक्त ायुक्त मपि अत्र ।
तद् वरज्ञानिनः क्षाम्यन्तु मम ये बुध्यन्ते परमार्थम् ।।२१२।।
जं इत्यादि । मइं किं पि विजंपियउ यन्मया किमपि जल्पितम् । किं जुत्ताजुत्तु वि
शब्दविषये अर्थविषये वा युक्त ायुक्त मपि इत्थु अत्र परमात्मप्रकाशभिधानग्रन्थे खमंतु क्षमां
कुर्वन्तु । किं तत् । पूर्वोक्त दूषणम् । के । वर-णाणि वीतरागनिर्विकल्पस्वसंवेदनज्ञानयुक्त ा
विशिष्टज्ञानिनः । कस्य । महु मम योगीन्द्रदेवाभिधानस्य । कथंभूता ये ज्ञानिनः जे बुज्झहिं ये
केचन बुध्यन्ते जानन्ति । कम् । परमत्थु रागादिदोषरहितमनन्तज्ञानदर्शनसुखवीर्यसहितं च
परमार्थशब्दवाच्यं शुद्धात्मानमिति भावार्थः ।।२१२।। इति सूत्रत्रयेण सप्तममन्तरस्थलं गतम् ।
एवंसप्तभिरन्तस्थलैश्चतुर्विंशतिसूत्रप्रमितं महास्थलं समाप्तम् ।
ਭਾਵਾਰ੍ਥ : — ਪਰਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਮਨਾ ਗ੍ਰਂਥਮਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦਨਾ ਵਿਸ਼ਯਮਾਂ ਕੇ ਅਰ੍ਥਨਾ ਵਿਸ਼ਯਮਾਂ ਜੇ
ਕਾਂਈ ਮਾਰਾਥੀ ਯੁਕ੍ਤ ਕੇ ਅਯੁਕ੍ਤ ਕਹੇਵਾਯੁਂ ਹੋਯ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤ ਦੋਸ਼ਨੀ, ਵੀਤਰਾਗ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ
ਸ੍ਵਸਂਵੇਦਨਰੂਪਜ੍ਞਾਨਥੀ ਯੁਕ੍ਤ ਵਿਸ਼ਿਸ਼੍ਟ ਜ੍ਞਾਨੀਓ — ਕੇ ਜੇਓ ਰਾਗਾਦਿ ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ ਅਨੇ ਅਨਂਤਜ੍ਞਾਨ,
ਅਨਂਤਦਰ੍ਸ਼ਨ, ਅਨਂਤਸੁਖ ਅਨੇ ਅਨਂਤਵੀਰ੍ਯਥੀ ਯੁਕ੍ਤ, ‘ਪਰਮਾਰ੍ਥ’ ਸ਼ਬ੍ਦਥੀ ਵਾਚ੍ਯ ਏਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਆਤ੍ਮਾਨੇ
ਜਾਣੇ ਛੇ ਤੇਓ-ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਦੇਵ ਜੇਨੁਂ ਨਾਮ ਛੇ ਏਵਾ ਮਨੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਰੇ, ਏ ਭਾਵਾਰ੍ਥ ਛੇ. ੨੧੨.
ਏ ਪ੍ਰਮਾਣੇ ਤ੍ਰਣ ਗਾਥਾਸੂਤ੍ਰਥੀ ਸਾਤਮੁਂ ਅਨ੍ਤਰਸ੍ਥਲ਼ ਸਮਾਪ੍ਤ ਥਯੁਂ. ਏ ਪ੍ਰਮਾਣੇ ਸਾਤ
गाथा – २१२
अन्वयार्थ : — [अत्र ] इस ग्रंथमें [यत् ] जो [मया ] मैंने [किमपि ] कुछ भी
[युक्तायुक्तमपि विजल्पितं ] युक्त अथवा अयुक्त शब्द कहा होवे, तो [तत् ] उसे [ये
वरज्ञानिनः ] जो महान् ज्ञानके धारक [परमार्थम् ] परम अर्थको [बुध्यंते ] जानते हैं, वे
पंडितजन [मम क्षाम्यंतु ] मेरे ऊ पर क्षमा करें ।
भावार्थ : — मेरी छद्मस्थकी बुद्धि है, जो कदाचित् मैंने शब्दमें, अर्थमें, तथा छंद
अलंकारमें, अयुक्त कहा हो, वह मेरा दोष क्षमा करो, सुधार लो, जो विवेकी परम अर्थको
अच्छी तरह जानते हैं, वे मुझ पर कृपा करो, मेरा दोष न लो । यह प्रार्थना योगीन्द्राचार्यने
महामुनियोंसे की । जो महामुनि अपने शुद्ध स्वरूपको अच्छी तरह अपनेमें जानते हैं । जो
निजस्वरूप रागादि दोष रहित अनंतदर्शन, अनंतसुख, अनंतवीर्यकर सहित हैं, ऐसे अपने
स्वरूपको अपनेमें ही देखते हैं, जानते हैं, और अनुभवते हैं, वे ही इस ग्रंथके सुननेके योग्य
हैं, और सुधारनेके योग्य हैं ।।२१२।।
इसप्रकार तीन दोहोंमें सातवाँ अंतरस्थल कहा । इस तरह चौबीस दोहोंका