Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ਸ਼੍ਰੀ ਦਿਗਂਬਰ ਜੈਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਂਦਿਰ ਟ੍ਰਸ੍ਟ, ਸੋਨਗਢ - ੩੬੪੨੫੦
੫੫੨ ]ਯੋਗੀਨ੍ਦੁਦੇਵਵਿਰਚਿਤ: [ ਅਧਿਕਾਰ-੨ : ਦੋਹਾ-੨੧੪
बोहो केवलज्ञानाभिधानः कोऽप्यपूर्वो बोधः । कथंभूतः सिव-सरूवो शिवशब्दवाच्यं यदनन्तसुखं
तत्स्वरूपः । पुनरपि कथंभूतः दुल्लहो जो हु लोए दुर्लभो दुष्प्राप्यः यः स्फु टम् । क्व । लोके ।
केषां दुर्लभः । विसय-सुह-रयाणं विषयसुखातीतपरमात्मभावनोत्पन्नपरमानन्दैकरूपसुखास्वाद-
रहितत्वेन पञ्चेन्द्रियविषयासक्त ानामिति भावार्थः ।।२१४।।
इति ‘परु जाणंतु वि परममुणि परसंसग्गु चयंति’ इत्याद्येकाशीतिसूत्रपर्यन्तं
सामान्यभेदभावना तदनन्तरं ‘परमसमाहि’ इत्यादि चतुर्विंशतिसूत्रपर्यन्तं महास्थलं, तदनन्तरं
वृत्तद्वयं चेति सर्वसमुदायेन सप्ताधिकसूत्रशतेन द्वितीयमहाधिकारे चूलिका गतेति ।। एवमत्र
परमात्मप्रकाशाभिधानग्रन्थेन प्रथमस्तावत् ‘जे जाया झाणग्गियए’ इत्यादि त्रयोविंशत्यधिक-
सूत्रशतेन प्रक्षेपकत्रयसहितेन प्रथममहाधिकारो गतः । तदनन्तरं चतुर्दशाधिकशतद्वयेन प्रक्षेपक-
पञ्चकसहितेन द्वितीयोऽपि महाधिकारो गतः । एवं पञ्चाधिकचत्वारिंशत्सहितशतत्रय-
जो परमात्मतत्त्व [दुर्लभः ] महा दुर्लभ है ।
भावार्थ : — इस लोकमें विषयी जीव जिसको नहीं पा सकते, ऐसा वह परमात्मतत्त्व
जयवंत होवे ।।२१४।।
इसप्रकार परमात्मप्रकाश ग्रंथमें पहले ‘जे जाया झाणग्गियए’ इत्यादि एकसौ
तेबीस दोहे तीन प्रक्षेपकों सहित ऐसे १२६ दोहोंमें पहला अधिकार समाप्त हुआ । एकसौ
चौदह ११४ दोहे तथा ५ प्रक्षेपक सहित ११९ दोहोंमें दूसरा महाधिकार कहा । और ‘परु
जाणंतु वि’ इत्यादि एकसौ सात १०७ दोहोंमें तीसरा महाधिकार कहा । प्रक्षेपक और
ਦਿਵ੍ਯਯੋਗ ਜਯਵਂਤ ਵਰ੍ਤੋ. (੩) ਵਿਸ਼ਯਸੁਖਥੀ ਰਹਿਤ ਏਵਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨੀ ਭਾਵਨਾਥੀ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ
ਪਰਮਾਨਂਦ ਜੇਨੁਂ ਏਕ ਰੂਪ ਛੇ ਏਵਾ ਸੁਖਨਾ ਆਸ੍ਵਾਦਥੀ ਰਹਿਤ ਏਵਾ ਪਂਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ ਵਿਸ਼ਯੋਮਾਂ ਆਸਕ੍ਤ
ਜੀਵੋਨੇ ਲੋਕਮਾਂ ਖਰੇਖਰ ਜੇ ਦੁਸ਼੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਛੇ ਏਵੋ, ‘ਸ਼ਿਵ’ ਸ਼ਬ੍ਦਥੀ ਵਾਚ੍ਯ ਏਵੁਂ ਜੇ ਅਨਂਤਸੁਖ ਤੇ
ਸ੍ਵਰੂਪ ਕੇਵਲ਼ਜ੍ਞਾਨ ਨਾਮਨੋ ਕੋਈ ਅਪੂਰ੍ਵ ਬੋਧ ਛੇ ਤੇ ਲੋਕਮਾਂ ਜਯਵਂਤ ਵਰ੍ਤੋ. ੨੧੪.
ਏ ਪ੍ਰਮਾਣੇ ‘परु जाणंतु वि परममुणि परसंसग्गु चयंति’ ਇਤ੍ਯਾਦਿ ੮੧ ਸੂਤ੍ਰ ਸੁਧੀ
ਸਾਮਾਨ੍ਯਭੇਦਭਾਵਨਾ, ਤੇਨਾ ਪਛੀ ‘परमसमाहि’ ਇਤ੍ਯਾਦਿ ੨੪ ਸੂਤ੍ਰ ਸੁਧੀ ਮਹਾਸ੍ਥਲ਼, ਤੇਨਾ ਪਛੀ ਬੇ
ਛਂਦ ਏਮ ਸਰ੍ਵ ਮਲ਼ੀ ੧੦੭ ਸੂਤ੍ਰਥੀ ਬੀਜਾ ਮਹਾਧਿਕਰਣਮਾਂ ਚੂਲਿਕਾ ਸਮਾਪ੍ਤ ਥਈ.
ਏ ਪ੍ਰਮਾਣੇ ਆ ਪਰਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਮਨਾ ਗ੍ਰਂਥਮਾਂ ਪ੍ਰਥਮ ਤੋ ‘जे जाया झाणग्गियए’
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ੧੨੩ ਤ੍ਰਣ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪਕ ਸਹਿਤ (੧੨੬) ਦੋਹਾਸੂਤ੍ਰਥੀ ਪਹੇਲੋ ਮਹਾਧਿਕਾਰ ਸਮਾਪ੍ਤ ਥਯੋ.
ਤ੍ਯਾਰਪਛੀ ੨੧੪ ਪਾਂਚ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪਕ ਸਹਿਤ (੨੧੯) ਦੋਹਾਸੂਤ੍ਰਥੀ ਬੀਜੋ ਮਹਾਧਿਕਾਰ ਸਮਾਪ੍ਤ ਥਯੋ.