410 pravachan ratnAkar bhAg-10 paragney vastu mArI chhe evA mithyAbhAv sahit tIvra kaShAyanun evun ja phaL hoy chhe. mithyAbhAv mahApAp chhe bhAI! asanyogI tattvane chhoDIne parachIjone jeNe potAnI mAnI chhe te marIne sanyogamAn ja chAlyo jAy chhe, chhuTo rahI shakato nathI (mukta thaI shakato nathI). shun kIdhun? jeNe potAnI Atmavastune parathI sarva prakAre judI mAnI nathI, ne paramAn ja hun chhun em mAnyun chhe te par sahit ja sadA rahe chhe arthAt chAr gatimAn rakhaDI mare chhe. konI jem? harAyA DhoranI jem. samajANun kAI.....?
jem hAthI churamun ane ghAsane judA pADayA vinA ja bhegA ja khAy chhe tem gnAnasvarUpI AtmA ane gneyone bheLaseL karI A badhun hun chhun em anubhave chhe te badhA hAthInI jem Dhor jevA chhe. loko mAngalikamAn bole kharA ke-chattAri mangalam-arihantA mangalam, siddhA mangalam, sAhU mangalam, kevalI paNNatto dhammo mangalam- paN e bole eTalun. pUchho ke kevaLIe kahelo dharma shun? to kAI khabar na maLe. (em ke e to kevaLI jANe.) AtmA gnAnasvarUpI chhe, te potAnA gnAnasvarUpe-tatpaNe pariName ane gneyasvarUpe- atatpaNe na pariName tene dharma kahyo chhe. paN loko to vrat karo, ne tap karo, ne bhakti karo ne dAnamAn pAnch-pachIs lAkh kharcha karo eTale thaI gayo dharma -em mAne chhe. paN bApu! e to badhA rAganA prakAr paragney chhe. parathI-rAgathI lAbh-dharma mAnIne tun paranun AcharaN kare e to bApu! tArI Dhor jevI svachchhand cheShTA chhe. kahyun ne ahIn ke-evA jIvo DhoranI jem svachchhandapaNe cheShTA kare chhe. A to bhAI! thoDA shabdo ghaNA gambhIr arthathI bharelA chhe.
ahA! pote svasvarUpathI tat ne parathI atat chhe chhatAn parathI-paisAthI, dhan- sampatti-jar-javAharathI, sharIrathI, indriyathI ne viShayothI mane ThIk chhe, Anand chhe em mAnanArA bahirAtmA pashu jevA nijAnandasvarUpane bhUlIne svachchhande agnAnanun AcharaN kare chhe. teo mithyAdraShTi rahyA thakA dukhamay chAr gatimAn paribhramaN karyA ja kare chhe.
have kahe chhe– ‘पुनः’ ane ‘स्याद्वाददर्शी’ syAdvAdadarshI to (syAdvAdano dekhanAr to), ‘यत् तत् तत् पररूपतः न तत् इति’ je tat chhe te pararUpathI tat nathI (arthAt darek tattvane svarUpathI tatpaNun hovA chhatAn pararUpathI atatpaNun chhe) em mAnato hovAthI, ‘विश्वात् भिन्नम् अविश्व–विश्वघटितं’ vishvathI bhinna evA ane vishvathI (-vishvanA nimittathI) rachAyelun hovA chhatAn vishvarUp nahi evA (arthAt samasta gney vastuonA AkAre thavA chhatAn samasta gneyavastuthI bhinna evA) ‘तस्य स्वतत्त्वं स्पृशेत्’ potAnA nijatattvane sparshe chhe-anubhave chhe.
ahA! syAdvAd vaDe vastune dekhanAr syAdvAdadarshI-dharmI to...... , vastune kevI dekhe chhe? ke hun to potAnA gnAn ne AnandasvarUpathI tat chhun, ne parathI atat