472 ] [ pravachan ratnākar bhāg-7
aho! hun to ek gnānānandasvarūp bhagavānasvarūp ātmā chhun-evī gnānakalā mane jāgī chhe. āne samyagdraṣhṭi kahevāy chhe. kahe chhe-mane have gnānakalā pragaṭī chhe tethī have bhavavās raheshe nahi. ahā! ā hāḍakān ne chāmaḍāmmān vasavānun have gnānakalānā baḷe chhūṭī jashe; have sharīramān rahevānun thashe nahi. lyo, āvī vāt! aho! gnānakalā!
prashnaḥ– paṇ āmān baṅgalāmān rahevānun to na āvyun? baṅgalāmān rahe to sukhī ne?
uttaraḥ– dhūḷey sukhī nathī sāmbhaḷane. baṅgalā kayān tārā chhe? ā baṅgalā to jaḍ māṭī-dhūḷanā chhe; ane ame emān rahīe em tun māne e to mithyātvanun mahā pāp chhe ane tenun phaḷ mahā duḥkh chhe, chāragatinī rakhaḍapaṭṭī chhe. bhāī! ā sharīr paṇ jaḍ māṭī- dhūḷ chhe. e badhān jaḍanān-dhūḷanān ghar chhe bāpā! bhaktimān āve chhe ne ke-
paraghar bhramat bahut din bīte nām anek dharāye... ham to...”
ahā! hun puṇyavant chhun ne hun pāpī chhun ne hun manuṣhya chhun ne hun nārakī chhun ne hun pashu chhun,... ityādi (māne) paṇ are bhagavān! e to badhā pudgalanā saṅge thayelā svāṅg chhe. e to badhān pudgalanān ghar chhe prabhu! emān tārun nijaghar kayān chhe? tārun nijaghar to atīndriy gnān ne ānandano sāhebo prabhu ātmā chhe. bhagavān! tun anādithī ek kṣhaṇ paṇ nijagharamān āvyo nathī!
ahīn to je nijagharamān āvyo chhe tenī vāt chhe. ahā! gnānī jāṇe chhe ke-hun to svataḥsiddha anādi-anant chhun. ahā! mane koī banāvavāvāḷo ishvar ādi chhe nahi evo hun avināshī akr̥utrim padārtha chhun. vaḷī hun achaḷ, ek chhun. ahā! emān ek gnān-gnān sivāy bījun kāī chhe nahi. vaḷī ‘temān bījun kāī utpanna thaī shakatun nathī.’ juo, kalashamān bhāṣhā chhe ne ke-‘द्वितीयोदयः न’–temān bījāno uday nathī. mārā ekamān dvitīyano bījāno uday-pragaṭavāpaṇun chhe nahi. jhīṇī vāt bāpu! āvun svarūp samajyā vinā dayā, dān, vrat ādi anantavār karyān paṇ e badhān phogaṭ gayā.
ahīn kahe chhe-mārī anādi-anant nitya chījamān bījun kāī utpanna thatun nathī, bījun kāī āvatun nathī; ‘māṭe temān aṇadhāryun kāī paṇ kayānthī thāy? arthāt