कषायभरगौरवादलसता प्रमादो यतः ।
मुनिः परमशुद्धतां व्रजति मुच्यते वाऽचिरात् ।।१९०।।
स्वद्रव्ये रतिमेति यः स नियतं सर्वापराधच्युतः ।
च्चैतन्यामृतपूरपूर्णमहिमा शुद्धो भवन्मुच्यते ।।१९१।।
श्लोकार्थः — [यतः कषाय-भर-गौरवात् अलसता प्रमादः] कषायना भार वडे भारे होवाथी आळसुपणुं ते प्रमाद छे, तेथी [प्रमादकलितः अलसः शुद्धभावः कथं भवति] ए प्रमादयुक्त आळसभाव शुद्धभाव केम होई शके? [अतः स्वरसनिर्भरे स्वभावे नियमितः भवन् मुनिः] माटे निज रसथी भरेला स्वभावमां निश्चळ थतो मुनि [परमशुद्धतां व्रजति] परम शुद्धताने पामे छे [वा] अथवा [अचिरात् मुच्यते] शीघ्र — अल्प काळमां (कर्मबंधथी) छूटे छे.
भावार्थः — प्रमाद तो कषायना गौरवथी थाय छे माटे प्रमादीने शुद्ध भाव होय नहि. जे मुनि उद्यमथी स्वभावमां प्रवर्ते छे ते शुद्ध थईने मोक्षने पामे छे. १९०.
हवे, मुक्त थवानो अनुक्रम दर्शावतुं काव्य कहे छेः —
श्लोकार्थः — [यः किल अशुद्धिविधायि परद्रव्यं तत् समग्रं त्यक्त्वा] जे पुरुष खरेखर अशुद्धता करनारुं जे परद्रव्य ते सर्वने छोडीने [स्वयं स्वद्रव्ये रतिम् एति] पोते पोताना स्वद्रव्यमां लीन थाय छे, [सः] ते पुरुष [नियतम् ] नियमथी [सर्व-अपराध-च्युतः] सर्व अपराधोथी रहित थयो थको, [बन्ध-ध्वंसम् उपेत्य नित्यम् उदितः] बंधना नाशने पामीने नित्य- उदित (सदा प्रकाशमान) थयो थको, [स्व-ज्योतिः-अच्छ-उच्छलत्-चैतन्य-अमृत-पूर-पूर्ण-महिमा] स्वज्योतिथी (पोताना स्वरूपना प्रकाशथी) निर्मळपणे ऊछळतो जे चैतन्यरूप अमृतनो प्रवाह तेना वडे पूर्ण जेनो महिमा छे एवो [शुद्धः भवन् ] शुद्ध थतो थको, [मुच्यते] कर्मोथी छूटे छे — मुक्त थाय छे.
४५२