विना कृतेरेकमनाकुलं ज्वलत् ।
विवेचितं ज्ञानमिहावतिष्ठते ।।२३४।।
अविरतपणे कर्मथी अने कर्मना फळथी विरतिने अत्यंत भावीने (अर्थात् कर्म अने कर्मफळ प्रत्ये अत्यंत विरक्तभावने निरंतर भावीने), [अखिल - अज्ञान-सञ्चेतनायाः प्रलयनम् प्रस्पष्टं नाटयित्वा] (ए रीते) समस्त अज्ञानचेतनाना नाशने स्पष्टपणे नचावीने, [स्व - रस - परिगतं स्वभावं पूर्णं कृत्वा] निजरसथी प्राप्त पोताना स्वभावने पूर्ण करीने, [स्वां ज्ञानसञ्चेतनां सानन्दं नाटयन्तः इतः सर्व - कालं प्रशम - रसम् पिबन्तु] पोतानी ज्ञानचेतनाने आनंदपूर्वक नचावता थका हवेथी सदाकाळ प्रशमरसने पीओ (अर्थात् कर्मना अभावरूप आत्मिक रसने – अमृतरसने – अत्यारथी मांडीने अनंत काळ पर्यंत पीओ. आम ज्ञानीजनोने प्रेरणा छे).
भावार्थः — पहेलां तो त्रणे काळ संबंधी कर्मना कर्तापणारूप कर्मचेतनाना त्यागनी भावना (४९ भंगपूर्वक) करावी. पछी १४८ कर्मप्रकृतिना उदयरूप कर्मफळना त्यागनी भावना करावी. ए रीते अज्ञानचेतनानो प्रलय करावीने ज्ञानचेतनामां प्रवर्तवानो उपदेश कर्यो छे. ए ज्ञानचेतना सदा आनंदरूप — पोताना स्वभावना अनुभवरूप — छे. तेने ज्ञानीजनो सदा भोगवो — एम श्री गुरुओनो उपदेश छे. २३३.
आ सर्वविशुद्धज्ञान अधिकार छे, तेथी ज्ञानने कर्ताभोक्तापणाथी भिन्न बताव्युं; हवेनी गाथाओमां अन्य द्रव्यो अने अन्य द्रव्योना भावोथी ज्ञानने भिन्न बतावशे. ते गाथाओनी सूचनारूप काव्य प्रथम कहे छेः —
श्लोकार्थः — [इतः इह] अहींथी हवे (आ सर्वविशुद्धज्ञान अधिकारमां हवेनी गाथाओमां एम कहे छे के — ) [समस्त - वस्तु - व्यतिरेक - निश्चयात् विवेचितं ज्ञानम्] समस्त वस्तुओथी भिन्नपणाना निश्चय वडे जुदुं करवामां आवेलुं ज्ञान, [पदार्थ - प्रथन - अवगुण्ठनात् कृतेः विना] पदार्थना विस्तार साथे गूंथावाथी ( – अनेक पदार्थो साथे, ज्ञेयज्ञानसंबंधने लीधे, एक जेवुं देखावाथी) उत्पन्न थती (अनेक प्रकारनी) क्रिया तेनाथी रहित [एकम् अनाकुलं ज्वलत्] एक ज्ञानक्रियामात्र, अनाकुळ ( – सर्व आकुळताथी रहित) अने देदीप्यमान वर्ततुं थकुं, [अवतिष्ठते] निश्चळ रहे छे.
५६६