ke na duniyā potāne dekhe.
kyān dekhe chhe
potānā chaitanyanī dhūnamān hoy tyāre duniyāmān shun banī rahyun chhe, –
ke duniyā kem chāle chhe – enun potāne kyān lakṣha chhe
āvavā māṇḍe, ātmānī dhūn vadhatī jāy. e vadhatān – vadhatān
chaitanyatattva ekadam parichit thaī jāy ke aho, ā chaitanyatattva to
mārun jāṇītun chhe, ā chaitanyanī sāthe to hun sadākāḷ rahun ja chhun, ā
to sadāy mārī sāthe ja chhe; ām ātmatattva ene parichit thaī
jāy chhe. ane duniyā eṭalī badhī aparichit thaī jāy chhe ke enī
sāthe jāṇe māre kāī sambandh ja nathī; ā duniyā koṇ chhe, shun chhe,
– eno mane jāṇe kāī parichay ja nathī; e duniyāthī māre koī
parichay, koī rāg – dveṣhano sambandh, enī sāthe kāī levun devun –
evun kāī chhe ja nahīn, enāthī sarvathā bhinna evun mārun chaitanyadhām
– temān ja mārun chitta choṇṭī gayun chhe. – ām duniyāthī ekadam
dūr, ane potānā ātmānī dhūnamān masta; bījī rīte kahīe to
duniyāthī dūr eṭale ‘vibhakta’, ane ātmānī dhūnamān masta eṭale
‘ekatva’, – āvā ekatvavibhakta ātmāne ā rīte svānubhūtimān
sādhatān mahān ānand thāy chhe. ।।28।।