: vaishākh : 2425 : ātmadharma : 133 :
paramātma – prakāsh pravachano
lekhāṅk 7] vīr san. ra473 dvi0 shrāvaṇ vad 0) ) raviār [aṅk 6p thī chālu
shrī paramātma – prakāsh gāthā – 6 – 7
(pa2) jaeao isaddha thayaā taeaoae paūvaer bhagavaāna paāsaethaī kaevao upadaesha saānbhaḷyao hatao? : – jeo siddha thayā teoe
siddha thayā pahelānn shun karyun hatun te ā gāthāmān batāvyun chhe, ane temanī oḷakhāṇ karīne temane namaskār karyā chhe.
jeo siddha thayā teoe pratham jinendradevano upadesh pāmīne anantachatuṣhṭay pragaṭ karyā hatā. “anantachatuṣhṭay”
kahyā teno artha saṅkhyāthī anantachatuṣhṭay chhe em na samajavun, parantu je kevaḷagnānādi chār guṇanī nirmaḷadashā pragaṭī
chhe tene chatuṣhṭay kahevāy chhe ane temān anant sāmarthya chhe tethī tene anantachatuṣhṭay kahevāy chhe.
jeo jinendradevanā upadeshano paramārtha samajīne anantachatuṣhṭay pragaṭ karīne siddha thayā chhe, te jīvo
jinendradevano kevo upadesh pāmyā hatā te kahe chhe–pa ramātmatattva kevaḷagnānādi anantachatuṣhṭay–svarūp chhe, evā
nij paramātmatattvanā yathārtha shraddhā–gnān–anubhavamay abhedaratnatray jeno svabhāv chhe evī vītarāg
nirvikalpa paramasamādhino upadesh shrījinendradeve kahyo chhe. ahīn to granthakārayogindu munirāj kahe chhe ke jinendradeve
abhed ratnatrayano ja upadesh karyo chhe, bhed–vikalpa ke vyavahār karavāno upadesh dīdho nathī. abhedaratnatray e ja
ārādhavā yogya chhe, bhed ratnatray paṇ paramārthe ārādhavā yogya nathī.
(pa3) aātmaā paāsaethaī shaun maḷae? : – ātmā gnānasvabhāvī chhe, jem mīṭhun te khārāshano piṇḍ chhe tem ātmā gnānano
piṇḍ chhe; tenī pāse shun māgavun? te gnānasvabhāv pāsethī puṇya–pāp māge ke svargādi māge te agnānī chhe.
ātmānā svabhāv pāse gnān sivāy bījun shun chhe ke jenī (gnān sivāy bījā padārthanī) māgaṇī agnānī kare
chhe? jem kandoīnī dukānethī aphīṇ na magāy tem gnānasvabhāv pāsethī vikār na magāy. gnānasvabhāvanī shraddhā ne
ekāgratā thāy te ātmā pāsethī maḷelī chīj chhe, ne jeṭalā bījā bhāv thāy te ātmānun svarūp nathī. ātmāne
bhūlīne anantavār jīv shāstra bhaṇyo ke vrat–tap dān–pūjā karyā paṇ ātmā koṇ chhe te samajyo nahi. vikār ke
par vastu pāsethī ātmā maḷe tem nathī ane ātmānā svabhāv pāsethī par vastu ke vikār maḷatā nathī.
(pa4) bhagavaānaā savar upadaeshanao saāra : – ātmāno gnānasvabhāv chhe. shatru–mitra lābh–alābh jīvan–maraṇ
ke sukh–duḥkhamān samabhāv karīne gnānasvabhāvamān līnatā karavī te vītarāg–nirvikalpa samādhi chhe. bhagavāne
evī vītarāg nirvikalpa samādhi karavāno ja upadesh karyo chhe. je shubharāg thayo te karavāno upadesh dīdho nathī
paṇ jāṇavāno ja upadesh karyo chhe. badhāne jāṇavun eṭale ke gnānasvabhāvamān ekāgratā ane vikār tathā parathī
udāsīnatā karavī–te ja bhagavānanā upadeshano sār chhe. charaṇānuyog vagerenā upadeshamān paṇ svabhāv sanmukh
thaīne sanyogonun gnān karāvyun chhe. evī ek ja vāt bhagavāne kīdhī chhe ke nirvikalpa ātmasvabhāvanī shraddhā ne
ekāgratā karavī.
nāṭak–samayasāramān paṇ kahyun chhe ke––
‘यह निचौर यह ग्रंथको य है परम रस पौष
सुधनय त्यागै बंध है सुध गहै मोख’
athāt ā samayasār granth ātmānā param vītarāgī rasane poṣhanār chhe, ā ākhā shāstrano nichoḍ e chhe
ke shuddhanayanā grahaṇathī mokṣha chhe ne shuddhanayanā tyāgathī bandh chhe. ane badhā ya jainashāstrono mūḷ sār paṇ e ja chhe.
jene ātmāno svabhāv joīto hoy teṇe ātmāmān ekāgra thavun. ātmā to gnānasvarūp chhe, te sivāy
rāg–dveṣhādinun grahaṇ karavānun je māne te mithyātvī chhe, te ātmāmān ekāgratā karī shakāy nahi. bhagavāne jeṭalā
vrat–tapādinā rāganun svarūp batāvyun chhe te badhuy chhoḍavā māṭe chhe. ek ja ātmasvabhāvamān nirvikalpa samādhi
vaḍe sthir thavun te ja kartavya chhe.
ahīn paramātmāne namaskār karatān granthakār munirāj kahe chhe ke bhagavāne paramātmādashā pragaṭyā pahelānn to