: वैशाख : आत्मधर्म : ६९ :
सवारे ने बपोरे कलशटीका उपरना प्रवचनमां अध्यात्मरसनी अमृतधारा
वहेवा लागी; हजारो जिज्ञासुओ प्रेमपूर्वक तेनुं श्रवण करवा लाग्या. नमः समयसाराय
प्रवचन पछी जिनमंदिरमां वीरप्रभुनी भावभीनी भक्ति थई. त्यारबाद प४
राजकोटमां हंमेशा बे वखत प्रवचनो तथा रात्रे तत्त्वचर्चा चाले छे; तेमांथी
१ आत्मानो अनुभव न थाय त्यां सुधी शुं करवुं?
वारंवार तेनी जिज्ञासापूर्वक श्रवण–मनन करीने निर्णय करवो जोईए. साचो
२ जेवो संसारमां मातापिता कुटुंब वगेरेनो प्रेम आवे छे तेवो प्रेम आत्मा उपर
पोते नथी करतो माटे.
३ ‘अनंत’ पदार्थना ‘अंत’ ने ज्ञान न जाणे तो ते अधूरुं न कहेवाय?
ना; अनंतना अंतने न जाणे, ने तेने अनंतपणे जेम छे तेम जाणे तेमां ज
४ जो अनंतने पण ज्ञान जाणी ल्ये तो ते सांत न थई जाय?
ना; अनंत छे ते अनंतपणे रहीने ज्ञानमां जणाय छे. अनंतता ज्ञानमां जणाय
तेथी कांई ते सांत न थई जाय. वीतरागमार्गनुं रहस्य अद्भुत छे, अंतर्मुख
ज्ञानस्वभावने पकडे त्यारे ज वीतरागमार्गनुं रहस्य समजाय.
*