હૈં . — ઐસે ઐસે અનેક પ્રકારકે શુભભાવ મુનિરાજકો ભી હઠ બિના આતે હૈં . સાથ હી સાથ જ્ઞાયકકે ઉગ્ર આલમ્બનસે મુનિયોગ્ય ઉગ્ર જ્ઞાતૃત્વધારા ભી સતત ચલતી હી રહતી હૈ .
સાધકકો — મુનિકો તથા સમ્યગ્દ્રષ્ટિ શ્રાવકકો — જો શુભભાવ આતે હૈં વે જ્ઞાતૃત્વપરિણતિસે વિરુદ્ધ- સ્વભાવવાલે હોનેકે કારણ ઉનકા આકુલતારૂપસે — દુઃખરૂપસે વેદન હોતા હૈ, હેયરૂપ જ્ઞાત હોતે હૈં, તથાપિ ઉસ ભૂમિકામેં આયે બિના નહીં રહતે .
સાધકકી દશા એકસાથ ત્રિપટી ( – તીન વિશેષતાઓંવાલી) હૈ : — એક તો, ઉસે જ્ઞાયકકા આશ્રય અર્થાત્ શુદ્ધાત્મદ્રવ્યકે પ્રતિ જોર નિરંતર વર્તતા હૈ જિસમેં અશુદ્ધ તથા શુદ્ધ પર્યાયાંશકી ભી ઉપેક્ષા હોતી હૈ; દૂસરા, શુદ્ધ પર્યાયાંશકા સુખરૂપસે વેદન હોતા હૈ; ઔર તીસરા, અશુદ્ધ પર્યાયાંશ — જિસમેં વ્રત, તપ, ભક્તિ આદિ શુભભાવોંકા સમાવેશ હૈ ઉસકા — દુઃખરૂપસે, ઉપાધિરૂપસે વેદન હોતા હૈ .
સાધકકો શુભભાવ ઉપાધિરૂપ લગતે હૈં — ઇસકા ઐસા અર્થ નહીં હૈ કિ વે ભાવ હઠપૂર્વક હોતે હૈં .