૧૬૨

યોં તો સાધકકે વે ભાવ હઠરહિત સહજદશાકે હૈં, અજ્ઞાનીકી ભાઁતિ ‘યે ભાવ નહીં કરૂઁગા તો પરભવમેં દુઃખ સહન કરના પડેંગે’ ઐસે ભયસે જબરન્ કષ્ટપૂર્વક નહીં કિયે જાતે; તથાપિ વે સુખરૂપ ભી જ્ઞાત નહીં હોતે . શુભભાવોંકે સાથ-સાથ વર્તતી, જ્ઞાયકકા અવલમ્બન લેનેવાલી જો યથોચિત નિર્મલ પરિણતિ વહી સાધકકો સુખરૂપ જ્ઞાત હોતી હૈ .

જિસ પ્રકાર હાથીકે બાહરકે દાઁત — દિખાનેકે દાઁત અલગ હોતે હૈં ઔર ભીતરકે દાઁત — ચબાનેકે દાઁત અલગ હોતે હૈં, ઉસી પ્રકાર સાધકકો બાહ્યમેં ઉત્સાહકે કાર્ય — શુભ પરિણામ દિખાયી દેં વે અલગ હોતે હૈં ઔર અંતરમેં આત્મશાન્તિકા — આત્મતૃપ્તિકા સ્વાભાવિક પરિણમન અલગ હોતા હૈ . બાહ્ય ક્રિયાકે આધારસે સાધકકા અંતર નહીં પહિચાના જાતા ..૩૭૮..

જગતમેં સર્વોત્કૃષ્ટ વસ્તુ તેરા આત્મા હી હૈ . ઉસમેં ચૈતન્યરસ ઔર આનન્દ ભરે હૈં . વહ ગુણ- મણિયોંકા ભણ્ડાર હૈ . ઐસે દિવ્યસ્વરૂપ આત્માકી દિવ્યતાકો તૂ નહીં પહિચાનતા ઔર પરવસ્તુકો