૧૭૨

કરનેકા પ્રયાસ કરના ચાહિયે . યદિ ધ્રુવ જ્ઞાયક- ભૂમિકા આશ્રય ન હો તો જીવ સાધનાકા બલ કિસકે આશ્રયસે પ્રગટ કરેગા ? જ્ઞાયકકી ધ્રુવ ભૂમિમેં દ્રષ્ટિ જમને પર, ઉસમેં એકાગ્રતારૂપ પ્રયત્ન કરતે-કરતે, નિર્મલતા પ્રગટ હોતી જાતી હૈ .

સાધક જીવકી દ્રષ્ટિ નિરંતર શુદ્ધાત્મદ્રવ્ય પર હોતી હૈ, તથાપિ સાધક જાનતા હૈ સબકો; — વહ શુદ્ધ- અશુદ્ધ પર્યાયોંકો જાનતા હૈ ઔર ઉન્હેં જાનતે હુએ ઉનકે સ્વભાવ-વિભાવપનેકા, ઉનકે સુખ-દુઃખરૂપ વેદનકા, ઉનકે સાધક-બાધકપનેકા ઇત્યાદિકા વિવેક વર્તતા હૈ . સાધકદશામેં સાધકકે યોગ્ય અનેક પરિણામ વર્તતે રહતે હૈં પરન્તુ ‘મૈં પરિપૂર્ણ હૂઁ’ ઐસા બલ સતત સાથ હી સાથ રહતા હૈ . પુરુષાર્થરૂપ ક્રિયા અપની પર્યાયમેં હોતી હૈ ઔર સાધક ઉસે જાનતા હૈ, તથાપિ દ્રષ્ટિકે વિષયભૂત ઐસા જો નિષ્ક્રિય દ્રવ્ય વહ અધિકકા અધિક રહતા હૈ . — ઐસી સાધક- પરિણતિકી અટપટી રીતિકો જ્ઞાની બરાબર સમઝતે હૈં, દૂસરોંકો સમઝના કઠિન હોતા હૈ ..૩૯૩..