મુનિરાજકે હૃદયમેં એક આત્મા હી વિરાજતા હૈ . ઉનકા સર્વ પ્રવર્તન આત્મામય હી હૈ . આત્માકે આશ્રયસે બડી નિર્ભયતા પ્રગટ હુઈ હૈ . ઘોર જંગલ હો, ઘની ઝાડી હો, સિંહ-વ્યાઘ્ર દહાડતે હોં, મેઘાચ્છન્ન ડરાવની રાત હો, ચારોં ઓર અંધકાર વ્યાપ્ત હો, વહાઁ ગિરિગુફામેં મુનિરાજ બસ અકેલે ચૈતન્યમેં હી મસ્ત હોકર નિવાસ કરતે હૈં . આત્મામેંસે બાહર આયેં તો શ્રુતાદિકે ચિંતવનમેં ચિત્ત લગતા હૈ ઔર ફિ ર અંતરમેં ચલે જાતે હૈં . સ્વરૂપકે ઝૂલેમેં ઝૂલતે હૈં . મુનિરાજકો એક આત્મલીનતાકા હી કામ હૈ . અદ્ભુત દશા હૈ ..૩૯૪..

ચેતનકા ચૈતન્યસ્વરૂપ પહિચાનકર ઉસકા અનુભવ કરને પર વિભાવકા રસ ટૂટ જાતા હૈ . ઇસલિયે ચૈતન્યસ્વરૂપકી ભૂમિ પર ખડા રહકર તૂ વિભાવકો તોડ સકેગા . વિભાવકો તોડનેકા યહી ઉપાય હૈ . વિભાવમેં ખડે-ખડે વિભાવ નહીં ટૂટેગા; મન્દ હોગા, ઔર ઉસસે દેવાદિકી ગતિ મિલેગી, પરન્તુ ચાર ગતિકા અભાવ નહીં હોગા ..૩૯૫..