૧૮૦

પ્રત્યેકકો મૈં વંદન કરતા હૂઁ’ ઐસા કહકર અતિ, ભક્તિ ભીને ચિત્તસે આચાર્યભગવાન નમ ગયે હૈં . ઐસે ભક્તિ કે ભાવ મુનિકો — સાધકકો — આયે બિના નહીં રહતે . ચિત્તમેં ભગવાનકે પ્રતિ ભક્તિ ભાવ ઉછલે તબ, મુનિ આદિ સાધકકો ભગવાનકા નામ આને પર ભી રોમરોમ ઉલ્લસિત હો જાતા હૈ . ઐસે ભક્તિ આદિકે શુભ ભાવ આયેં તબ ભી મુનિરાજકો ધ્રુવ જ્ઞાયકતત્ત્વ હી મુખ્ય રહતા હૈ ઇસલિયે શુદ્ધાત્માશ્રિત ઉગ્ર સમાધિરૂપ પરિણમન વર્તતા હી રહતા હૈ ઔર શુભ ભાવ તો ઊપર-ઊપર હી તરતે હૈં તથા સ્વભાવસે વિપરીતરૂપ વેદનમેં આતે હૈં ..૪૦૭..

અહો ! સિદ્ધભગવાનકી અનન્ત શાન્તિ ! અહો ! ઉનકા અપરિમિત આનન્દ ! સાધકકે અલ્પ નિવૃત્ત પરિણામમેં ભી અપૂર્વ શીતલતા લગતી હૈ તો જો સર્વ વિભાવપરિણામસે સર્વથા નિવૃત્ત હુએ હૈં ઐસે સિદ્ધભગવાનકો પ્રગટ હુઈ શાન્તિકા તો ક્યા કહના ! ઉનકે તો માનોં શાન્તિકા સાગર ઉછલ રહા હો ઐસી અમાપ શાન્તિ હોતી હૈ; માનોં આનન્દકા સમુદ્ર હિલોરેં