લે રહા હો ઐસા અપાર આનન્દ હોતા હૈ . તેરે આત્મામેં ભી ઐસા સુખ ભરા હૈ પરન્તુ વિભ્રમકી ચાદર આડી આ જાનેસે તુઝે વહ દિખતા નહીં હૈ ..૪૦૮..

જિસ પ્રકાર વટવૃક્ષકી જટા પકડકર લટકતા હુઆ મનુષ્ય મધુબિન્દુકી તીવ્ર લાલસામેં પડકર, વિદ્યાધરકી સહાયતાકી ઉપેક્ષા કરકે વિમાનમેં નહીં બૈઠા, ઉસી પ્રકાર અજ્ઞાની જીવ વિષયોંકે કલ્પિત સુખકી તીવ્ર લાલસામેં પડકર ગુરુકે ઉપદેશકી ઉપેક્ષા કરકે શુદ્ધાત્મરુચિ નહીં કરતા, અથવા ‘ઇતના કામ કર લૂઁ, ઇતના કામ કર લૂઁ’ ઇસ પ્રકાર પ્રવૃત્તિકે રસમેં લીન રહકર શુદ્ધાત્મપ્રતીતિકે ઉદ્યમકા સમય નહીં પાતા, ઇતનેમેં તો મૃત્યુકા સમય આ પહુઁચતા હૈ . ફિ ર ‘મૈંને કુછ કિયા નહીં, અરેરે ! મનુષ્યભવ વ્યર્થ ગયા’ ઇસ પ્રકાર વહ પછતાયે તથાપિ કિસ કામકા ? મૃત્યુકે સમય ઉસે કિસકી શરણ હૈ ? વહ રોગકી, વેદનાકી, મૃત્યુકી, એકત્વબુદ્ધિકી ઔર આર્તધ્યાનકી ચપેટમેં આકર દેહ છોડતા હૈ . મનુષ્યભવ હારકર ચલા જાતા હૈ .