૧૮૨

ધર્મી જીવ રોગકી, વેદનાકી યા મૃત્યુકી ચપેટમેં નહીં આતા, ક્યોંકિ ઉસને શુદ્ધાત્માકી શરણ પ્રાપ્ત કી હૈ . વિપત્તિકે સમય વહ આત્મામેંસે શાન્તિ પ્રાપ્ત કર લેતા હૈ . વિકટ પ્રસંગમેં વહ નિજ શુદ્ધાત્માકી શરણ વિશેષ લેતા હૈ . મરણાદિકે સમય ધર્મી જીવ શાશ્વત ઐસે નિજસુખસરોવરમેં વિશેષ-વિશેષ ડુબકી લગા જાતા હૈ — જહાઁ રોગ નહીં હૈ, વેદના નહીં હૈ, મરણ નહીં હૈ, શાન્તિકી અખૂટ નિધિ હૈ . વહ શાન્તિપૂર્વક દેહ છોડતા હૈ, ઉસકા જીવન સફલ હૈ .

તૂ મરણકા સમય આનેસે પહલે ચેત જા, સાવધાન હો, સદા શરણભૂત — વિપત્તિકે સમય વિશેષ શરણભૂત હોનેવાલે — ઐસે શુદ્ધાત્મદ્રવ્યકો અનુભવનેકા ઉદ્યમ કર ..૪૦૯..

જિસને આત્માકે મૂલ અસ્તિત્વકો નહીં પકડા, ‘સ્વયં શાશ્વત તત્ત્વ હૈ, અનંત સુખસે ભરપૂર હૈ’ ઐસા અનુભવ કરકે શુદ્ધ પરિણતિકી ધારા પ્રગટ નહીં કી, ઉસને ભલે સાંસારિક ઇન્દ્રિયસુખોંકો નાશવંત ઔર ભવિષ્યમેં દુઃખદાતા જાનકર છોડ દિયા હો ઔર