બાહ્ય મુનિપના ગ્રહણ કિયા હો, ભલે હી વહ દુર્ધર તપ કરતા હો ઔર ઉપસર્ગ-પરિષહમેં અડિગ રહતા હો, તથાપિ ઉસે વહ સબ નિર્વાણકા કારણ નહીં હોતા, સ્વર્ગકા કારણ હોતા હૈ; ક્યોંકિ ઉસે શુદ્ધ પરિણમન બિલકુલ નહીં વર્તતા, માત્ર શુભ પરિણામ હી — ઔર વહ ભી ઉપાદેયબુદ્ધિસે — વર્તતા હૈ . વહ ભલે નૌ પૂર્વ પઢ ગયા હો તથાપિ ઉસને આત્માકા મૂલ દ્રવ્યસામાન્યસ્વરૂપ અનુભવપૂર્વક નહીં જાના હોનેસે વહ સબ અજ્ઞાન હૈ .

સચ્ચે ભાવમુનિકો તો શુદ્ધાત્મદ્રવ્યાશ્રિત મુનિયોગ્ય ઉગ્ર શુદ્ધપરિણતિ ચલતી રહતી હૈ, કર્તાપના તો સમ્યગ્દર્શન હોને પર હી છૂટ ગયા હોતા હૈ, ઉગ્ર જ્ઞાતૃત્વધારા અટૂટ વર્તતી રહતી હૈ, પરમ સમાધિ પરિણમિત હોતી હૈ . વે શીઘ્ર-શીઘ્ર નિજાત્મામેં લીન હોકર આનન્દકા વેદન કરતે રહતે હૈં; ઉનકે પ્રચુર સ્વસંવેદન હોતા હૈ . વહ દશા અદ્ભુત હૈ, જગતસે ન્યારી હૈ . પૂર્ણ વીતરાગતા ન હોનેસે ઉનકે વ્રત-તપ- શાસ્ત્રરચના આદિકે શુભ ભાવ આતે હૈં અવશ્ય, પરન્તુ વે હેયબુદ્ધિસે આતે હૈં . ઐસી પવિત્ર મુનિદશા