൧൮൦

പ്രത്യേകകോ മൈം വംദന കരതാ ഹൂ ’ ഐസാ കഹകര അതി, ഭക്തി ഭീനേ ചിത്തസേ ആചാര്യഭഗവാന നമ ഗയേ ഹൈം . ഐസേ ഭക്തി കേ ഭാവ മുനികോ — സാധകകോ — ആയേ ബിനാ നഹീം രഹതേ . ചിത്തമേം ഭഗവാനകേ പ്രതി ഭക്തി ഭാവ ഉഛലേ തബ, മുനി ആദി സാധകകോ ഭഗവാനകാ നാമ ആനേ പര ഭീ രോമരോമ ഉല്ലസിത ഹോ ജാതാ ഹൈ . ഐസേ ഭക്തി ആദികേ ശുഭ ഭാവ ആയേം തബ ഭീ മുനിരാജകോ ധ്രുവ ജ്ഞായകതത്ത്വ ഹീ മുഖ്യ രഹതാ ഹൈ ഇസലിയേ ശുദ്ധാത്മാശ്രിത ഉഗ്ര സമാധിരൂപ പരിണമന വര്തതാ ഹീ രഹതാ ഹൈ ഔര ശുഭ ഭാവ തോ ഊപര-ഊപര ഹീ തരതേ ഹൈം തഥാ സ്വഭാവസേ വിപരീതരൂപ വേദനമേം ആതേ ഹൈം ..൪൦൭..

അഹോ ! സിദ്ധഭഗവാനകീ അനന്ത ശാന്തി ! അഹോ ! ഉനകാ അപരിമിത ആനന്ദ ! സാധകകേ അല്പ നിവൃത്ത പരിണാമമേം ഭീ അപൂര്വ ശീതലതാ ലഗതീ ഹൈ തോ ജോ സര്വ വിഭാവപരിണാമസേ സര്വഥാ നിവൃത്ത ഹുഏ ഹൈം ഐസേ സിദ്ധഭഗവാനകോ പ്രഗട ഹുഈ ശാന്തികാ തോ ക്യാ കഹനാ ! ഉനകേ തോ മാനോം ശാന്തികാ സാഗര ഉഛല രഹാ ഹോ ഐസീ അമാപ ശാന്തി ഹോതീ ഹൈ; മാനോം ആനന്ദകാ സമുദ്ര ഹിലോരേം