൧൮൨

ധര്മീ ജീവ രോഗകീ, വേദനാകീ യാ മൃത്യുകീ ചപേടമേം നഹീം ആതാ, ക്യോംകി ഉസനേ ശുദ്ധാത്മാകീ ശരണ പ്രാപ്ത കീ ഹൈ . വിപത്തികേ സമയ വഹ ആത്മാമേംസേ ശാന്തി പ്രാപ്ത കര ലേതാ ഹൈ . വികട പ്രസംഗമേം വഹ നിജ ശുദ്ധാത്മാകീ ശരണ വിശേഷ ലേതാ ഹൈ . മരണാദികേ സമയ ധര്മീ ജീവ ശാശ്വത ഐസേ നിജസുഖസരോവരമേം വിശേഷ-വിശേഷ ഡുബകീ ലഗാ ജാതാ ഹൈ — ജഹാ രോഗ നഹീം ഹൈ, വേദനാ നഹീം ഹൈ, മരണ നഹീം ഹൈ, ശാന്തികീ അഖൂട നിധി ഹൈ . വഹ ശാന്തിപൂര്വക ദേഹ ഛോഡതാ ഹൈ, ഉസകാ ജീവന സഫല ഹൈ .

തൂ മരണകാ സമയ ആനേസേ പഹലേ ചേത ജാ, സാവധാന ഹോ, സദാ ശരണഭൂത — വിപത്തികേ സമയ വിശേഷ ശരണഭൂത ഹോനേവാലേ — ഐസേ ശുദ്ധാത്മദ്രവ്യകോ അനുഭവനേകാ ഉദ്യമ കര ..൪൦൯..

ജിസനേ ആത്മാകേ മൂല അസ്തിത്വകോ നഹീം പകഡാ, ‘സ്വയം ശാശ്വത തത്ത്വ ഹൈ, അനംത സുഖസേ ഭരപൂര ഹൈ’ ഐസാ അനുഭവ കരകേ ശുദ്ധ പരിണതികീ ധാരാ പ്രഗട നഹീം കീ, ഉസനേ ഭലേ സാംസാരിക ഇന്ദ്രിയസുഖോംകോ നാശവംത ഔര ഭവിഷ്യമേം ദുഃഖദാതാ ജാനകര ഛോഡ ദിയാ ഹോ ഔര